een alkohol het phytosterin C 27 H 46 0, terwijl do dierlijke 

 vetten het cholesterin een isoineer van het phytosterin 

 blijken te bevatten. 



Deze stoffen, in soms zeer geringe hoeveelheid aanwezrig, 

 blijven naast enkele andere over, wanneer men alle esters 

 in de vetten heeft verzeept. Men vindt ze dus in het 

 zoogenaamde onverzeepbare. Na zuivering door omkrystal- 

 lisatie leert een smeltpuntbepaling of phytosterin, dan wel 

 cholesterin aanwezig is. Scherper wordt de diagnose, indien 

 men de alcohol in het acetaat omzet. 



De tegenwoordig gangbare indeeling der vetten is dus deze: 



Men onderscheidt : olien en vetten. Elk dezer deelt men 

 in in dierlijke en plantaardige. 



De dierlijke olien onderscheidt men in die van zee- en 

 landdieren. De plantaardige olien deelt men in in drogende. 

 halfdrogende en niet drogende. 



De dierlijke vaste vetten onderscheidt men weder in 

 drogende en met drogende. 



Het winnen der dierlijke vetten is een vrij eenvoudig 

 procede, dat neerkomt op het uitsmelten uit de vliczen of 

 kanen. Dit geschiedt in vele gevallen onder stoomdruk 

 zooals bijv. bij de verschillende vischolien en traansoorten. 

 Daar de industrie dezer laatste oliesoorten sinds de invoering 

 der stoomkracht op de meeste schepen zeer is uitgebreid, is 

 de produktie verlioogd. Bovendien geschiedt de bereiding 

 en zuivering dezer olien met nicer zorg. Een belangrijko 

 factor hierbij is het feit, dat de lading der oliebevattende 

 visschen korter onderweg is. Gingen vroeger de visschen 

 veelal in ontbinding over en verkreeg men onwelriekende 

 sterk verontreinigde olien, thans is dit niet meer in die mate 

 het geval. Ook wordt voor betere scheiding der verschillende 

 oliesoorten zorg gedragen. 



De bereiding der olien uit zaden en vruchten berustte en 

 berust nog ten deele op uitkoken met water en afscheppen 

 der olio. Soms laat men de vruchten eene rotting ondergaan 

 om de olie zich te doen afscheiden of om den wand der 



