De kaarsciifabriekeu l-eieiden uit de vetten do vrije vetzuren. 

 waarvan zij mt-luiteiid de boogst smell enden dus hot slearine- 

 zuur en hot palmitinezuur gebmiken. Ook enkele groote 

 zeo[>i'abrieken boreideii oorst de vrije vetzuren en daaruit 

 do zeep. Toch is in de laatstc fabrieken de eigenlijke ver- 

 zeepin- door natron of kaliloog nogbijna algemeen in geliruik 



De vetsplrNng berust op de eigenschap van esters, onder 

 opnanio van water in alkohol enzuurtekunnen worden gesplitst. 



Deze watoropnaine ge-rhiedi bijzonder snel onder invloed 

 van waterstofionen of van hydroxylionen of nicer ouder- 

 wetsch uitgedrukt door inwerking van zuren of van bason. 

 De vetten zullen dus bij deze splitsing vetzuren en glycerine 

 opleveren. Terwijl vroeger de glycerine lang niet die groote 

 beteekenis had, welke haar thans toekomt, geschiedde do 

 vetsplitsinsr tatnelijk ruw en word aau do winning van glycerine 

 vveinig aandacht gescbonken. Daar sinds Nobel's arbeid, 

 de ontdekking van Sobrero van het nitroglycerine een 

 enorme beteekenis heeft gekregen, is er een nieuwe richting 

 in de vetsplitsing waartenemen. Men wil deze zoo doeu plants 

 vinden, dat de glycerine, zoowel als de vetzuren in geinak- 

 kelijke to ivinigen vorm worden gevvonnen. 



De oudere methoden die nog gebruikt worden zijn: 

 1°. De splitsing met alkalische stoffen. 

 2°. De splitsing met behulp van zwavelzuur. 



Verhit men vet met kalk en water dan vindt verzeeping 

 plaats. Het bbek, dat de vroeger toegevoegde, berekende 

 hoeveelbeid kalk aanzienlijk kon worden verminderd. De 



De kalk wordt in den laatsten tijd, vaak door magnesia of 

 zinkoxyd vervangen. 



De vetsplitsing met behulp van zwavelzuur van ± 59% 

 geschiedt door de vetten met ± 3% vai1 dit zuur te ver " 

 Daarbij vindt niet alleen 



