— 56 — 



Waren de reekscn geheel onafhankelijk dan zouden volgens 

 dc waarschijnlijklieidsrx'kcning de teekens iu de helft van 

 het aantal gevallen, dus bier 19, overeenstemmen. In bijna 

 alle gevallen wordt dit aantal overtroffen, alleen van groep 1 1 

 (Sumatra's Oostkust) is het kleiner. 



Beter wordt echter het verband weergegeven door de 

 correlatiefactoren. Xoemen we voor elke afzonderlijke groep 

 de afwijkingen in % van den gemiddelden regenval voor 

 de reeks van jaren 1879 t/m 1915 resp. a„ a 2 , a 3 , enz. a 37 , 

 en de som der afwijkingen in % over de 21 groepen 

 genomen voor dezelfde reeks jaren resp. b,, b s , b 3 enz. b 37 

 dan kan de correlatie-factor worden geschreven: 



l^Xa 2 X £b 2 



De berekening geeft: 



groep 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 



rel. fact. 0.70 0.88 0.87 0.85 0.85 0.78 0.76 0.34 0.31 0.11 -0.05 0.77 



14 15 16 17 18 19 20 21 



0.65 0.82 0.76 0.73 0.63 0.61 0.71 0.69. 



Hieruit blijkt dat er eon vrij nauw verband bestaat 

 tusschen de ai'wijkiugen van de verschilleude groepen, met 

 uitzondering van de groepen 8 t/m 11, waar de correlatie- 

 factor veel kleiner en voor groep 11 (Sumatra's Oostkust) zelfs 

 negatief is. Duidclijk komthierdoor tot uitdrukkinghetbekende 

 feit dat de oostmoessoniuvloed in Noord-Sumatra ophoudt. 



Tegen de verwacliting in, is de correlatiefactor voor groep 

 •Jl d.w.z. de kleine Soenda-eilanden kleiner dan voor verschei- 

 dene der overige groepen. De verklariug is ccliter eeuvoudig, 

 wanneer men zich rekenschap geeft van het mechanisme 

 van den oostmoesson. De anticyclonale luchtbeweging boven 

 Australie en eventueel de omgeving zal in Nedcrlandsch- 

 Irulie zich het eerst in de Kleine Soenda-eilanden doen 

 gevoelen. Breidt zich deze invloed daarna weiuig meer uit 



