— 66 — 



op, terwijl voortdurend op het eiland Roeang zelf lichte en 

 ook wel sterke aardschokken worden gevoeld. 



Het volk van Tagoelandang verkeert dan ook in voort- 

 durende angst voor een geweldige uitbarsting. 



In het excerpt-rapport van zijn onderzoekingen op de 

 Sangir-eilanden in 1913 schreef detoenmalige Gouv. Geoloog, 

 Dr. M. von Komorovics, dat hij het zeer waarschijnlijk 

 achtte, dat het eiland Roeang hetzefde lot beschoren is als 

 Martinique, m.a.w. zou volgens hem to wachten zijn, dat de 

 Roeang op een goeden keer uiteenspat. 



In hoever de vrees van de bevolking en het vermoeden 

 van Dr. von Komorovics juist zijn, kan alleen de toekomst 

 aantoonen. Maar dit staat toch vast, dat er in de laatste 

 dagen groote veranderingen op en in dien berg hebben plaats 

 gevonden, vooral na de uitbarsting in Mei 1914. 



Ten bewijze hiervan dienehethierbijgaande vertaalde rapport 

 van den Kapitein-laoet Jacobs, hetwelk ik helaas niet in staat 

 ben te vergelijken met het boek, dat de heer Koperberg, 

 als ik mij niet vergis in 1904 heeft opgemaakt in zake zijn 

 bevindingen van den berg Roeang, aangezien ik reeds sedert 

 2 jaar tevergeefs getracht heb dit boek in mijn bezit te krijgen. 

 In verband met dit rapport komt het mij wel wenschelijk 

 voor, dat ter wille van de kampongs voor welke de Roeang 

 eventueel een dreigend gevaar mocht zijn, een deskundig 

 onderzoek wordt ingesteld, om, indien daaruit mocht blijken 

 dat de angst der bevolking niet ongemotiveerd is, maatregelen 

 te overwegen, ten einde de bevolking over te halen naar elders, 

 althans naar de andere zijde van het eiland te verhuizen. 



(Rapport van den Kapitein-laoet H. Ph. Jacobs). 



Op heden 15 Maart 1915 heb ik H. Ph. Jacobs, Kapitein- 

 laoet van Tagoelandang, met eenige mijner kennissen den 

 berg „Raoeng" beklommen ten einde te zien, hoe de tegen- 

 woordige gesteldheid is van den krater, welke zich op den 

 top van dien berg bevindt. 



Wij bevonden, dat de krater in twee deelen is verdeeld, 

 zoodat er thaus dus twee kratergaten zijn, welke zich 



