— 125 — 



FTet laatstgenoemde eilanrt zonde door opvulling der diep 

 insnijdende baaien eenzclfden vorm aanncmen als Borneo. 



Peschel daarentegen is van meening, dat Celebes slechts 

 als een sterk in omvang afgenomen Borneo beschonwd nioet 

 worden en reeds lang verdwenen zonde zijn, wanneer het 

 geborgte, dat als een geraamte staan bleef, ons niet veroorloofde 

 de voormalige omtrekken van het land te reconstrueeren. 



Beide meeningen moeten onjuist genoemd worden. 



In de eerste plaats wijst Prof. Wichmann er dan op, aan 

 de hand van een kaartje, overgenomen uit de Physikalische 

 Atlas van Berghaus (15, Blad. 25, 2 e Afd. V), dat Celebes 

 zeVs bij een verheffing van 200 M. nog in hoofdioak tign 

 tegenwoordige gestalte zou bewaren. De Celebes oingevende 

 zeeen en straten zijn zoo diep, dat er al heel weinig van 

 het eiland zonde overblijven, wanneer het voorhanden materua] 

 tot opvulling van de genoenide diepe baaien en straten zon 

 moeten dienen. 



In de tweede plaats is het rivierstelsel der beide eilanden 

 geheel verschillend, terwijl mede het bergstelsel van Borneo 

 in werkelijkheid een geheel ander karakter blijkt te dragen 

 clan het ketengebergte van Celebes. 



Deze beide punten worden bij de Oro-hydrografische 

 beschrijving hierachter uitvoerig behandeld. 



Wei neernt Wichmann, mede op grond van de door vroegere 

 onderzoekers ') uitgesproken meeningen, zekere overeen- 

 stemmende momenten aan, welke ertoe bijgedragen hebben 

 Celebes en Halmahera eene zoo opvallende fantastische 

 gestalte te geven. 



Deze gronden zijn alle gelegen in de factoren, welke de 

 tektoniek van het uitgestrekte gebied tusschen Zuid-Oost- 

 Azie en Australie beheerschen, en zullen bij het weergeven 

 der thans bestaande inzichten omtrent den geo-tektonischen 

 bouw van Celebes behandeling vinden. 



') J. D(alton): „Mamoodjoo in Mandhar'* (J. H. MOOR: Notices 

 of the Indian Archipelago, Singapore, 1837 p. 75) en Humboldt. 

 Kosmos IV, Stuttgart, 1858. p. 395. 



