Eene opheffing van dit plateau van slechts 45 M., zou 

 deze eilanden in onondcrhrokim landvorbinding brengen 

 met het Aziatische continent en onderling (24, p. 797). 

 Ougeveer hetzelfde vinden wij bij het Australische 

 continent, daar zou eene opheffing van slechts 50 M. 

 voldoende zijn oui Australie met Nieuw-Guinea en de 

 Aroe-eilanden te verbinden (24, p. 798). 

 Tusschen deze beide machtigc contiuenten ligt dan het 

 Oostelijke deel van onzen Archipel, waarin wij eene 

 aaneonscliakeling vinden van zeer diepe bekkeus: de 

 Bali- en Flores-zee, de Banda-zee de Oeraui-zee, de 

 tfolnkken-passage de Celebes-zee en Straat Makassar. 

 welke van de beide Oceanen gescheiden zijn door onder- 

 zeesche ruggen, welke tot 1600 M. of minder diepte 

 onder den zeespiegel gelegen zijn, met nitzondering van 

 de Molukken-passage, welke in open verbindiug is met 

 den Pacifischen Oceaan. 



Behalve Straat Makassar in engeren zin en de Flores- 

 zee, waartusscheu geen open verbinding voor de diepe 

 lagen bestaat, kunnen deze bekkens onderliug open 

 comniuniceeren. 



Door de afsluitiug dezer bekkeus voor de koudere lagen 

 der beide Oceanen wordt de laagste temperatuur in deze 

 bekkens reeds op 1H00 M. bereikt (in de Celebes-zee 

 reeds op 1300 M.) en schommelt tusschen 2,9° en 3,7° C. 

 Uit deze diepe bekkens rijzen de plateaux, welke de 

 verschillende eilanden en eilandengrocpen dragon, met 

 zeer steile wanden op, zoodat het vooral bij de kleinere 

 eilanden moeilijk zoo niet onmogelijk wordt om te 

 anker en. 



De groote en zeer uiteenloopende diepten der Banda-zee 

 (golven van Tolo en Bone) zijn waarschijnlijk veroorzaakt 

 door talrijke instortingen in zeer verschillende perio- 

 den, waarvan het ontsraan der Saleijer-deprossie. door 

 Vkkhkek bepaald, in jong-tertiairen tijd geplaatst wordt 

 (22 p. 35). 



