— 173 — 



Wij maken daarbij gebruik van: 

 1°. dc uitkomsten der ^Observations made at secondary 



stations in Netherlands East-India", waarvan hot derde 



deel (1913) onlangs is verschenen. 

 2°. de ontwikkeling van de refractieformule in „Baillaud, 



Cours d' Astronomic, seconde partic"; 

 3°. de tabellen, voorkomende in de „Connaissance des Temps" 



voor de waarden van R, e en m, hiervoren bedoeld ; en 

 4°. de tafels voor barouietrisrh hoogtemoton, voorkomende 



in de „Funfstellige vollstandige logarithmische and 



trigonometrische Tafeln" van Dr. F. G. Gauss. 



Op de elf barometerstations, _•> Ir-i n tusschen 1°30' noorder- 

 en 10°10' zuiderbreedte, tusschen 100°22' en 128°10' ooster- 

 lengte van Greenwich en tusschen 3 en 3023 meter boven 

 zee, bleken de dagelijksche en maandelijksche schommelingen 

 in den luchtdruk zeer gering te zijn. Vergelijkt men de 

 maxima en de minima met het voor het uur van don dag en 

 het voor het geheele jaar verkregen gemiddelde, dan blijkt, 

 dat voor elke plaats een gemiddelde barometerstand mag 

 worden aangenomen voor den geheelen duur der zonswaar- 

 nemingen met een maximum te vreezen fout van 0,5%. 



De coefficient m en daarmede de refractieR' worden daardoor 

 hoogstens ook 0,5% foutief. Bij 10°, 20°, 30°, 40° zonshoogte 

 is die maximum fout gelijk aan 1",6, 0",8, 0",5 en 0",3 en de 

 daardoor veroorzaakte fout in het azimuth hoogstens gelijk 

 aan 0",4, wat voor de in hoofde dezes bedoelde werkzaam- 

 heden mag worden verwaarloosd. 



Ook voor de temperatuur op het tijdstip van een waar- 

 neming is een gemiddelde te vinden voor elk der station-, 

 waar een thermograaf is opgesteld of waar directe aflezingen 

 van den thermometer hebben plaats gehad, doch de schom- 

 melingen blijken belangrijk grooter te zijn. Toch kan men 

 de gevolgtrekking maken, dat in hoofdzaak nabij den evenaar 

 de temperatuur verband houdt met de hoogte boven zee en 

 met het uur van den dag, beter misschien met de zonshoogte. 



