Ρ R Μ F Α Τ Ι Ο. 



nera &Species difpofitam obfervamus. Iure itaque Sc 

 merito celeberr. LINN7EVS JVNGIO noftro primum 

 locum affignavit inter Inftitutores botanicos. (d) Et,utde 

 Methodo ejus nihil dicam, tanti liagogen iiiam phytoico« 

 picam ipie IVNGIVS noiter fecit, licet ultimis curis non 

 abiblutam, ut ei edendae de fumptibus tabulis fupremie 

 voluntatis teftibus profpexerit. {e f Mirati fumus iaepius, 

 qui fa&um fit, ut in hiftoricis de fatis & incrementis ftu- 

 dii botanici icriptis, if) multo minus vero in liägogicis 

 f. Inftkutionibus nulla fere, vel iäkem rarior Jungianis 

 meritis, quas Tane in hac re magna iunt, digna legatur 

 commernoratio. Quin ipie iblertiffimus & in perfectio- 

 rem rei botanicas emendationem natus LINNiE VS d ο χ o* 

 scopiarvm jvNGiANARVMnememinit quidem, licet 

 Vir ht in bibliothecis botanicis veriatiffimus, atque isa- 

 goges fecerit juilam mentionem. Cauiam iane aliam 

 iuipicari non licet, nifi quod ad oculos tanti Viri illae non 

 pervenerint, alias enim integerrimum Virum JVNGIVM 

 noflrum, nifi in Critica botanica focium fibi adjunxiife, 

 ccrte tarnen inter Philofophos aeque primum locum iili 

 aiiignaturum fuifTe non dubitamus, (g) Quanquarn ve- 

 ro pro illorum temporum ratione CiESALPINO coaevus 

 aut paulo pofterior (ß) MORiSONIO tarnen certe prior, 



c 2 in 



{d) Γη Biblioth. botan. Amirelod. PETR. HOTTONS Oratione de rei 



1736. In 8. p. 123. . herbarioe hiftoria Sc fatis &: ADR. 



(e) Sic enim Tit. refert Ifagoges: ROYEN prsfat. ad Flor« Leydeniis 

 Hamburgi, typis Mich. PfeiiFeri, s ν M- prodromum. 



piiBvs testamenti IVNGIA- (g) In Bibliothec. botan. 134. it. 



NI. 1679. Ρ• n 9• 



( f) V. g\ in IOS. PIT. TOVR- (Ä) C^SALPINVS namque obiit 

 NEFORTII Ifagoge in rem herbari- Roma; 1603. IVNGIVS autem Ham- 

 am, Inilitut. botan. prasmuTa. In burgi 1657. Quod vero hie Csefalpi- 



