DE PLANTIS DOXOSCÖPUE. *tf 



2. De Lilio Purpureo Dodonseus Scirp. Hiftor. Pemptad. 2. 1. 2. 

 „C 2. initio: Folia circa Caulem multa,fed ante ejus exortum e Radi- 

 cibas nulla. (hoc eft, nulla e Radice Folia, ut in Lilio Gandido.) 



3. Deinde Caules qui anticipant Folia, oppugnanc hanc Herbas 

 Definitionem, ut in Tußlagine. Obfervatione digna eftPullulatio hu- 

 jus Plante e Semine. 



VIII. 



Si Herba eil, qua; Folia circa Caput Radicis profert ante Caulem, 

 illa magis Herba eft, vel etiam aliud nomen meretur ultra Herbam, qua 

 Folia ifta Herbacea producit absque Caule, Caulem autem altem vel 

 terÜQ demum anno, ut Cynoglojfum. 



IX. 



Planta qua Caule omnino caret, magis differt ab ea, qua; ante Cau- 

 lem Foliofa eft, quam hac ab ea, qua; nonniß Caule Foliofa eft. 



X. 



f. Si Simplicitas & Muhiplic'itas Caudicist)ifferentiam heit, Herba 

 fub alterutro, Arbore vel Frutice comprehendetur. 

 Adverfus Guilandin. de Papyr. membr.i. feft.19. 



2. Atque ita maximum Divifionis Vitium commiiTum fuerit, nifi 

 eam folam Herbam dieant , qua nullum unquam Caulem emittit, uc 

 FiJix. 



XL 



„1. Epicrates Comicus auditorium Piatonis traducebat, qflod in- 

 „quireret Genus Cucurbita, utrum Arbor, an OLVS, an Herba foret, 

 Athenaeus 1. ζ. Ααπνοατοφ. (ρ. 59. D & fequ. liter. edit. Commelin. ) 

 verfus illos fervavit. 



2. Arißoteles quoque, vel quisquis audlor fit, de Plantis 1. 1. c. 4. 

 „hifee 4. Summis Generibus; Arbore, Frutice, Herba,Qlere,Plantarum 

 naturam comprehendit. 



3. Nos Olus uUius Planta Genus eue negamus. (b) 



(b) Quae circa genericam plantarum denominationem defiderari pofllnt, ha&enus doeuit 

 autor nofter. Veras vero conftituendi cara&eris generici, & denominationis rationes 

 docet. Cl. Linnaus in Fundamentis botanicis VII. It. in Critica botanica ρ. 1. feqq. 

 eopiofms , nee non Cl. Chr. Gottt. Ludwig in Inftitutionibus regni vegetaoiiis P. I. 

 Cap. IV. qui confuli queunt. 



Κ % CAP. 



