DE NIEUWSTE ONDERZOEKINGEN OVER HET 
PITHECANTHROPUS-VRAAGSTUK. 
Voordracht, gehouden in de Koninklijke Natuurkundige 
Vereeniging te Batavia, op 4 October 1907 
DOOR 
Dr. Јон. ELBERT 
uit Muenster in Westfalen. 
De lange strijd over de systematische plaats van den 
Pithecanthropus is ten gunste van Prof. E. Dubois beslist. De 
anthropologen hellen algemeen tot de meening over, dat de 
Pithecanthropus inderdaad een fusschenvorm tusschen mensch 
en aap is. De Pithecanthropus met een schedel-capaciteit 
van 850 staat onder den mensch uit het Neanderdal met 
1230, maar boven den aap, wiens capaciteit meestal geen 600 
bereikt. Zijn bregma-hoek van 37,5° nadert dien van den 
Neanderdalmensch van 47,5° en ligt ver van dien der apen, 
waarvan Macacus en Gorilla een bregma-hoek van 19°, de 
Orang-oetan een van 24° hebben. Voor de meening, dat hij dicht 
bij den mensch staat, pleit de sterke ontwikkeling van de 
3de onderste hersenwinding, de taalwinding van Broca. Geen 
ernstig denkend geleerde zal tegenwoordig den Pithecanthropus 
de plaats tusschen mensch en aap ontzeggen. 
Anders staat het met de bewering van Prof. Dusots, dat de 
Pithecanthropus ook een tusschenlid in de reeks van voor- 
ouders van den mensch zou zijn en de kloof tusschen mensch 
en het geslacht der apen zou overbruggen. De oplossing 
van deze kwestie van zulk een algemeene en vèrstrekkende 
beteekenis was onder meer het doel, waarmede de 
Koninklijk-Pruisische Academie van Wetenschappen de Se- 
lenka-expeditie naar Java zond. Mijn taak was het, door 
