И v 
dikke bank van klei, en rust op een grijs fijn andesitisch 
tufzand met enkele puimsteenbrokken vermengd, dat duidelijk 
de struetuur van zandbanken vertoont. 
Een 30 à 35 c.M. dikke grintlaag van door leem ver- 
bonden kiezels bedekt de stookplaats van boven, terwijl de 
zandige onderlagen alsmede eenige kleiklompen rood gebrand 
zijn. De laatste zijn dikwijls hard gebrand evenals baksteen. 
Nabij den rand van de stookplaats, waar die nog + 45 c.M. 
dik is, bevindt zich een kookhaard van c.a. 125 c.M. lengte, be- 
staande uit drie kookpotten, een javaansche keuken (pavon) in 
den eenvoudigsten vorm. De kleimassa, waaruit ze vervaardigd 
zijn, is wit, brokkelig en slechts half gebrand. Alle drie liggen 
naast elkaar op een rij, hebben twee gemeenschappelijke 
scheidswanden en eenzelfden achterwand. De wanden zijn alle 
ongeveer 12 c.M. dik, terwijl de binnenwanden van de vuur- 
leggers 25 c.M. in doorsnede bedragen, bij een diepte der 
middelste van 20 c.M., de twee aan de zijden zijn iets 
ondieper. Voornamelijk in den middelsten ketel bevond zich 
een verzameling van potscherven van !/, — 1!/, eM. dikte, 
gedeelten van een ronden pot of vaas. De bewerking is ruw, 
de ronding van sommige goed gevormd, terwijl één stuk nog 
het aanzetsel van een halsrand vertoont. Grootere stukken kool 
zijn niet aangetroffen, terwijl fossiel hout in de bank van leem 
en grint, die den haard bedekte, gevonden werd. 
De geheele koolachtige grintmassa is rijkelijk met stukjes 
been en brokstukken van grootere beenderen vermengd, terwijl 
de aangrenzende tufzandgronden slechts hier en daar geheel 
op zich zelf staande stukjes bevatten. In hoofdzaak zijn 
het beenderen van de oer-karbouw (Bos palae-indicus), de 
banteng en het zwijn; voorts van herten en kidangs, stegodons, 
olifanten, schildpadden en bovendien een roofdierschedel. 
Alle beenderen zijn in de lengte opengespleten tot aan de 
niet-holle gewrichtsuiteinden en de dijbeenderen zijn meest alle 
op dezelfde wijze, door het indrijven van een pijl tusschen de 
gewrichtsuiteinden van het andere gedeelte afgebroken. Jam- 
mer is het, dat de toestand der meeste beenderen niet toelaat 
