HALO-WAARNEMINGEN. 
Halo, door den Heer J. J. V. Haak, dirigeerend officier van 
gezondheid te Magelang waargenomen op 21 Sept. 1907. Eerste 
waarneming te 7" 5" a.m. De hemel was met lichte cirro- 
cumuli bedekt. 
Van de vrij helder schijnende zon liep een horizontaal 
lichtende band zuidwaarts; op dien band waren twee neven- 
zonnen op + 20° en 120° afstand van de zon. De laatste 
nevenzon was minder sterk. Ор ongeveer 20° van de zon 
naar het zenith toe was een zeer helderlichtende boog, die de 
spectrumkleuren vertoonde (rood naar de zon toe) en de zon 
haar convexe zijde toekeerde. 
Bij verdwijnen van de halo om 7" 25" werd de eerste 
bijzon langwerpig en vertoonde met schoksgewijze verandering 
van intensiteit de spectraalkleuren (rood naar de zon toe). 
De bovenste boog strekte naar schatting over 60°. 
Volgens de metingen van Ekama [zie Pernter, Meteoro- 
logische Optik (III, 1906), p. 252, 257] liggen bij 16° zonshoogte 
nevenzonnen op 23° en 121? afstand. Die op 23° afstand 
vertoont het rood naar de zon toe. 
De aanrakingsboog van de halo van 22°, zooals ze door den 
Heer Haak werd waargenomen, is een bekend halo-verschijnsel. 
Bij deze halo-waarneming zijn dus geen nieuwe of zeldzame 
verschijnselen waargenomen. 
Daarentegen werd de zeldzaam optredende elliptische halo 
den 5%» Oct. 1907 te Batoe Djadjar (Preanger-Regentschappen, 
afd. Bandoeng) door den Heer Hópfner waargenomen. 
De waarneming geschiedde te + 9" a.m., dus bij zonshoogte 
van — 45*. De hemel was bewolkt en oogenschijnlijk viel 
een fijne motregen in de riehting waar de zon stond. 
Opgemerkt werd de witte horizontale kring door de zon, 
die volledig was, dus den geheelen hemel rond liep; verder 
