— 150 — 
de gekleurde halo van 22? (opgegeven wordt door den Heer 
Höpfner: + 2/, van zonshoogte, d.i. 30") met het rood 
naar de zon gekeerd. 
Ten slotte de elliptische halo, ook met het rood naar de 
zon gekeerd, en twee bijzonnen op die halo op het punt 
waar ze den е kring sneed. Die nevenzonnen 
stonden op + 1/4 straal afstand van de binnenste halo; 
9 
d. w. z. op 22° + T. == ongeveer 30°. 
Inderdaad staan bij 45° zonshoogte de nevenzonnen op + 
30° afstand van de zon. 
Wij hebben dus hier een geval van het zich volledig ver- 
toonen van de elliptische of omschreven halo. 
Eigenaardig is alleen, dat geen vergroote helderheid van den 
kring in de aanrakingspunten der beide halo's is opgemerkt, 
terwijl dit toch bijna altijd het geval is. Deze kring vindt 
zijn ontstaan in de aanwezigheid in de lucht van plaatvormige 
ijskristalletjes met een brekenden hoek van 60°, die bij 
hun val een heen en weerslingerende beweging uitvoeren. 
Bij 45° zonshoogte is de kring bijna zuiver elliptisch, terwijl 
hij bij kleinere hoogte hoe langer hoe meer daarvan afwijkt. 
METEOOR, 
Door den Assistent-Resident van Japara werd melding 
gemaakt van een meteoor, die 19 Juni 1907 omstreeks 7" p. m. 
in noordoostelijke richting langs den hemel voortschoot en 
met donderend geraas uiteenspatte. Het geluid bereikte het oor 
+ 50 sec. na de uiteenspatting, zoodat de hoogte, waarop dit 
laatste plaats greep, niet meer dan 20 à 30 K. M. kan geweest zijn. 
Twee stukken afkomstig van dezen meteoor werden respec- 
tievelijk te Klampitan en Mindahan (onderdistrict Bate-alit) 
opgeraapt. Zij vertoonen een steenachtig inwendige met 
de bekende bruine korst, die waarschijnlijk door oppervlakkige 
smelting is veroorzaakt. Beide, eigroote, stukken werden aan 
het geologisch museum te Leiden gezonden. 
