= ZER == 
duikers, die soms langer dan 1!/, minuut onder water 
kunnen blijven. Naar het schijnt echter duiken ze niet dieper 
dan 7—8 vadem. In vrij groote prauwen (meestal de op Kei 
gemaakte bélangs) zoeken ze de paarlbanken op en blijven 
daarbij soms eenige dagen achtereen uit. 
De moderne wijze van duiken wordt gevolgd door een 
Australische Maatschappij, die de visscherij van het Gouver- 
nement gepacht heeft en door de Gebr‘. BAšDILLA van Banda, 
die op naam van die maatschappij visschen. Gezamenlijk 
werken ze met + 150 loggers en 9 schoeners. De duikers 
zijn meestal Japanners of Manilareezen. Er wordt gedoken 
van 5 tot + 16 vadem; op de grootere diepten blijven de 
duikers gewoonlijk niet langer dan ongeveer twintig minuten 
onder. De visscherij ondervindt veel last van den sterken 
stroom en van troebel water. 
Door de pachters wordt alleen gevischt naar de groote 
paarloester (Margaritifera maxima Jam.), een soort, die alleen 
in Australië en het oostelijk deel van den Maleischen Archipel 
gevonden wordt. Ze heeft zoowel waarde om haar paarlmoer 
als om de paarls. Er bestaan twee variëteiten, de zgn. 
.Silverlip" en ,goldlip". De laatste, gekenmerkt door den 
goudglanzenden rand van het paarlmoer, is van minder 
waarde, maar op de Aroe-eilanden betrekkelijk zeldzaam, 
in tegenstelling met andere plaatsen (Tenimber-eilanden, 
Nw.-Guinea). Door de inlanders worden ook gevischt: M. 
margaritifera, de ,blacklip" en M. vulgaris of een verwante 
soort, de ,,Lingah-shell" der Engelschen, de laatste uitsluitend 
voor haar paarls. Ook andere Lamellibranchiaten (Avicula, 
Pinna, Placuna sella enz.) leveren soms paarls (ook de paarloester 
der Kinderzee in Zuid-Java is een Placuna-soort). Om hun 
paarlmoer worden door de Aroeneezen ook twee Gastropoden, 
‘Trochus sp. en Turbo sp.) gevischt. 
In Margaritifera maxima treft men als commensaal bijna 
steeds een kleine Decapode, Alpheus avarus, aan. Gewoonlijk 
vindt men één ( en één 9 in elke schelp. Minder 
algemeen en nooit in schelpen, waarin de Alpheus zit, 
