—- 166 — 
overigens voor de strekking van dit betoog geenszins onmis- 
baar is — dat de potentiaalverschillen van metalen onderling 
zeer gering zijn naast die van metaal en zuur, dan is ook 
het potentiaal van den sluitdraad en het aluminiumreepje 
— 0,5 Volt, en zuur en Al schelen dus eveneens 0,5 Volt. 
Stel nu dat de isolator eem weinig lekt. Die lekkage zal 
van weinig invloed zijn op het potentiaalverschil tusschen 
zuur en AL  Niettemin zal de doorlekkende electrieiteit 
het potentiaal van het zuur iets verlagen, dat van het Al iets 
verhoogen, en daardoor zal ook het potentiaal van het zink 
verhoogd worden en dus ook weer die van het zuur, en dit 
spel zal zieh steeds herhalen, daar de lekkage blijft werken, 
m. a. w. er zal een stroom zijn van geringe stroomsterkte, 
doch met een E. M. K. niet veel van 0,5 Volt verschillend, 
en die in den sluitdraad loopt van Al naar Zn. 
Zoolang de oxydhuid er is, moet dus het Al zich gedragen 
als een metaal, dat rechts van (beneden) zink in de spanning- 
reeks staat, en ieder metaal zal dit moeten doen, dat door 
een goed sluitend isoleerend huidje bedekt is. 
Spreker kan ook nu niet zeggen, wat in het thans meege- 
deelde nieuw is; de oorspronkelijke verhandelingen van 
NEUMANN en WILsMoRE kon hij tot dusver niet machtig worden. 
Doch zij meenen dat hun ervaring in alle geval een treffend 
voorbeeld er van oplevert, hoe èn het chemisch ёп het physisch - 
gedrag van een metaal gewijzigd, verborgen en zelfs omge- 
keerd kan worden door zulk een kleine oorzaak als een 
uiterst dun laagje roest. 
Bestuursvergadering op Donderdag 
16 Mei 1907. i 
anwezig de ade J. If K. ExrHOVEN, W. VAN 
BEMMELEN, Н. ONNEN, P. van KAMPEN, DE Dors, F. VAN DER 
Goor, H. J. Оххх, H. van Lumet, J. G. van Kuik (Secre- 
taris) en als gasten: M. Н. Damme (gewoon lid), E. C. ре 
Vries (gewoon lid Semarang) en TIELENIUS KRUUTHOFF. 
