ec dO = 
Met zonsopkomst Maandagmorgen, was het prachtig weer. 
Geen wolkje was te bespeuren en men zou niet kunnen 
zeggen, dat hij de inwoners van Ternate eenige uren geleden 
nog vol ontzetting had doen vluchten. Vroeg in den morgen 
zag men scharen van gedebarqueerde vluchtelingen weer 
rustig huiswaarts keeren. Opgelukken hebben niet plaats 
gehad, en 't was een wonder als men bedenkt hoe in *t holst 
van den stikdonkeren nacht de menschen, moeders met 
zuigelingen op de armen, zich op de z. g. kleine pier op de 
natte glibberige planken en de wrakke trap verdrongen, 
allen als om strijd om hulp schreeuwende. Den volgenden 
dag werd de trap dan ook direct gerepareerd. 
Met het oog op een mogelije herhaling werd het vertrek 
van de Ceram naar Manokwarie onbepaald uitgesteld. Ge- 
durende den dag zag men niet anders dan lichte rookwolken 
uit den krater stijgen. Te 6 ure ’s middags begon het echter 
weer zichtbaar; daar de vuurzuil grooter en grooter werd 
maakten de meeste families, ook inlanders en Chineezen, zich 
weer klaar om naar boord te gaan. Wat wel ’t verstandigst 
was. Na tafel circa 9 uur stapten ze dan ook in de gereedlig- 
gende sloepen en werden naar de twee gouvernementsstoomers 
geroeid, waar alles klaar lag. Ook de machines werden lang- 
zaam verwarmd. H. M. Edi lag nog steeds aan den kolensteiger - 
gemeerd, waarschijnlijk om 't aan boord komen te verge- 
makkelijken. De meeste europeesche families hadden het 
echter veiliger gevonden op de Ceram en Zeemeeuw, waar de 
stuurlieden en machinisten alles deden om het den menschen 
zoo aangenaam mogelijk te maken; de hutten werden ter 
beschikking gesteld van de dames en kinderen. 
Er waren natuurlijk ook die geen gevaar zagen en thuis 
bleven, maar toen circa halftien eerst een zware rookkolom, 
daarna een kolossale vuurzuil werd gezien, gevolgd door een 
hevigen knal, aarzelde niemand meer om van de aangeboden 
hulp gebruik te maken en vluchtten weer honderden naar 
de gereedliggende sloepen. 
De bemanning van de gouvernements-stoomers heeft dus 
LXVIII ok, 
