— 944 — 
Het centrum is bewesten het door VERBEEK aangenomene, 
zoodat de oude Danan en Perboewatan kraters randkraters 
waren. Opvallend is de oost-westelijk gerichte intrekking 
van den krater — of dit een aanwijzing is van een oost- 
westelijke spleet, moet liever in het midden worden gelaten. 
De nieuwe en de oude dieptecijfers geven onderling groote 
afwijkingen. Op één plaats, waar vroeger 50 M. werd gevonden, 
vond spreker 250 M. en omgekeerd kon hij daar, waar bij 
300 M. geen grond werd gelood, niet meer dan 260 M. vinden. 
De oude dieptecijfers liggen evenwel vermoedelijk verkeerd 
en spreker wil trachten uit het Journaal van het opnemings- 
vaartuig, waarop die loodingen werden verricht, met behulp 
van de nu gemaakte juiste kaart, de werkelijke plaatsen- af 
te leiden. Eerst dan kunnen met eenige zekerheid de gevon- 
den afwijkingen besproken worden. 
Cool. Krakatau. Vervolgens vertelt de Heer Coor, hoe hij 
gedurende de Krakatau-expeditie in de eerste dagen van 
Mei 1907, waaraan hij mede deelnam, voortdurend er op 
gelet heeft of op een der eilandan van de Krakatau-groep nog 
vulkanische werking waar te nemen was, b.v. of fumarolen 
of warme bronnen te zien waren. Niets van dien aard werd 
echter gevonden. Eenigermate verrassend was daarom het 
bericht, dat door personeel van den Topografischen dienst, 
dat langer op de eilanden vertoefd had, in diezelfde maand 
Mei langs een spleet aan de steile N.-afstorting van den Rakata 
en in °t oostelijk gedeelte daarvan, bruine rook was gezien, 
opstijgend uit een reeks gaten. Dit verschijnsel ging gepaard 
met het werpen of afrollen van steenen. Aan den voet van 
die spleet bevonden zich een paar puinkegels. Hetgeen 
beschreven werd pleitte zoowel voor vulkanische actie als 
voor steenstorting (vergl. de notulen dezer vergadering op 
Donderdag 14 Augustus 1902). 
Verder waren door weers- en tijdsomstandigheden gedu- 
rende de Mei-expeditie niet genoeg waarnemingen en metingen 
verricht kunnen worden om de ligging van de eruptie-as van 
