es 
_ Het eerste gedeelte van den weg is vrij makkelijk. Een 
breed paardenpad slingert zich door tuinaanleg heen, waar- 
onder ook nootenperken, tot aan de plaats genaamd Sanoto 
besar. Van hier af wordt het pad smaller, een echt inlandsch 
voetpad. 
__Men ried ons aan om van hieruit in een diep smal ravijn 
af te dalen en dan aan den anderen kant het meer begane 
voetpad over Sanoto ketjil te volgen. In dit ravijn dagzoomt 
een lavastroom (zie fig. 1). De erosie heeft den aschmantel 
aangeknaagd en een der vele lavastroomen van de Piek 
van Ternate blootgelegd, Een klein bronnetje, het laatste 
levende water, dat wij zouden aantreffen, ontspringt aan 
het kontakt van aschmantel en lavastroom. 
‚ De klim wordt thans zeer steil, het pad gaat zonder kron- 
kelingen verder. Men bereikte dien avond tegen zes uur 
den rand van het bosch, dat beneden den top dezen kant 
van den berg tot op + 1330 M. hoogte Ĳ) bedekt. Overal 
vonden we nog sporen van tuinaanleg, vooral djagonvelden. 
Nu en dan hadden we een heerlijk uitzicht op de stad 
Ternate, den steiger en ons scheepje, de Piek van Tidore, 
de Dodínga-baai en de gebergten van Halmahera, 
„De nacht werd in een geïmproviseerden pondok door- 
gebracht. Vanwege de koude en de vermoeienis was er van 
slapen eigenlijk geen. sprake. De koelies zaten om een 
flink vuurtje geschaard en vertelden elkaar tot laat in 
den nacht allerlei verhalen, waarbij een der ouderen door 
zijn rake opmerkingen de gelieole bende telkens deed 
schaterlachen. 
„Den volgenden dag gingen wij weer bij het krieken van 
den dag op stap. Het pad drong in het boven reeds ver- 
melde oerbosch door, dat door zijn: palmvarens en orchideën 
een aangename afwisseling bracht in de anders dorre vege- 
tatie. Tegen half acht naderde men de cana-cana 2) bedekking 
0 Zie He. 2 
2) Riet. 
