— 41. — 
van den top. Weldra stonden wij op den bergrug, die de Piek 
van Ternate de zijde van de stad toekeert. De pda 
van den top was thans duidelijk te overzien. 
We staan op den N—Z gerichten bergrug (a) van de Piek 
van Ternate !). Een vrij breed ravijn scheidt. dezen rug 
van een noordelijk voorgelegen oost-west gerichten iets 
hoogeren bergrug (b). Achter dezen rug nog meer noord- 
waarts ontdekt men den eigenlijken kraterrand van den nog 
werkenden berg van Ternate (zie fig. 4 en 5). 
Na een half uur klimmens hebben we den tweeden bergrug 
hereikt. De vegetatie houdt langzamerhand op, het terrein 
is bezaaid met bommen en lapilli van een zeer scherpe 
lavasoort. Op den tweeden bergrug werd nabij enkele, volgens 
de inlanders heilige, graven halt gehouden. De inlanders 
offerden hier munten en bloemen. 
Het gezelschap splitste zich thans, want het bleek, dat 
niet allen genegen waren den laatsten klim naar den eigeri+ 
lijken kratertop te wagen. Nu daalden we vlug af in het 
ravijn, dat den 2°2 bergrug van den eigenlijken krater scheidt. 
&n zoodoende bereikten we reeds na twintig minuten klimmens 
den hoogsten top van de Piek van Ternate, 1715 M. 
Ook dit deel van den berg bestaat in hoofdzaak uit losse 
producten: bommen, lapilli en asch. We dorsten den kraterrand 
niet te dicht te benaderen, immers vele spleten, waaruit damp 
opsteeg, waarschuwden tegen de mindere vastheid van dit 
deel van den krater. Er werd dan ook besloten om maar 
liever den oostelijken kraterwand op te zoeken, aangezien 
de kraterkom daar minder diep en steil leek. Ook woei 
de wind van uit het zuid-oosten en verdreef daardoor de 
dampen uit dit deel van den vulkaankrater. 
De tocht om den kräterrand heen liep zonder ongeval af, 
weldra konden wij op het meest oostelijk deel van den krater- 
fand genieten van het heerlijke vergezicht, dat zich daar aan 
Ónze oogen vertoonde (zie fig. 6). Het bergland van Noord- 
Halmahera, de baai van Djailolo, de Dodinga-baai, de baai 
1) Zie fig. 3a en 3b. 
