RR 
nauwkeurige beschrijving van de configuratie van den top 
aan. Hieruit blijkt ten duidelijkste, dat de werkende krater 
toen reeds ter plaatse aanwezig was, waar wij hem heden 
ten dage nog aantreffen. Hij zegt o.a.m.: 
„De Noordelykste boord van dien brandenden poel A is de 
„uitterste barre hoogte des bergs, aan de Noord-zyde, of van 
„Hieri aan te zien” Daarna beschrijft hij een vooreen de 
andere bergruggen, welke door hem op den top aangetroffen 
werden en eindigt aldus: 
…_„Aodat de mond des vuurspouwenden bergs alzo vonderis 
„gewys aan de West-, Zuid- en Oost-zyde beschanst is, 
„zynde elke verschanzing met een bezondere laagte tusschen 
„beiden onderscheiden” en iets verder: „de drie eerste 
„hoogten, te weten de naaste aan de opening des-vuurs 
szijn gansch bar, en niet dan steen, maar de buitenste met 
„zwaar riet bewassen’’. 
Ook geeft Meinperr een verklaring omtrent het ontstaan 
dezer ronddeelen, die voor de moderne opvattingen in het 
geheel niet behoeft onder te doen: „waarom ik vastelyk 
„geloof, dat, alwaar nu de rondeelen leggen, dat is Zuid- 
„waart aan, de regte opening ook geweest is: de wyl die 
„elken keer, na een wijligen bestendigen stant van branden, 
„een boord of zoom maakt, en met de verminderinge des 
„brands, gelyk nu geschiet is, de tekens daarvan overbly ven, 
„dat deze rondeelen zyn”. 
‚De eenige mogelijke verandering, die in de morphologie 
van den top ingetreden kan zijn, is die: dat ten tijde van 
Meinperr de kraterboorden van den werkenden krater lager 
waren dan thans, tenminste indien de opgave van MeINDERT, 
dat het zuidelijke ronddeel hooger was dan de randen van 
het vuurspuwende gat, niet op gezichtsbedrog berust. 
In allen gevalle vinden wij hier een morphologische 
beschrijving van den top uit den jare 1686, die door den 
hedendaagschen geoloog zeer zeker niet beter had kunnen 
gegeven worden. 
