Mijns inziens is de beschrijving van den top en den krater 
zeer onvolledig geschied. Omtrent het inwendige van den 
hoofdkrater vernemen we niets en aan de oudere kraterranden 
wordt eveneens niet genoeg aandacht geschonken. Deze 
beschrijving geeft zeer zeker een minder goed overzicht van 
den vulkaantop dan die van Meiperrt pr Roy !). | 
Misschien hebben het mistige weer en het feit, dat de krater 
aan den westkant benaderd werd, d.w.z. tegen de wind- 
richting in, WicaManN belet het inwendige van den krater 
te zien. 
Volgens WicHManN verschilde de toestand van het westelijk 
deel van den krater niet van dien door Arrröxs in 1865 
aangetroffen; hij zegt op blz. 405 o.a. het volgende: 
„worauf wir an die Westseite des Piks gelangten, von 
„der aus der Eintritt in einen nach S 40° W geöffneten 
„Krater erfolgte. Schätzungsweise besass er eine Länge 
„von etwa 150 m, bei einer Breite von 50 m. Da er zum 
„grössten Teile zugeschüttet war, so dass der Kraterboden ein 
„wahres Trümmerfeld bildete, erschienen seine Ränder nur 
„wenig hoch. An der rechten Seite der inneren Kraterwände 
„befanden sich an mehreren Stellen Solfataren”’. 
Uitgezonderd de kleine westelijke kraterput, komt deze 
beschrijving geheel en al overeen met de topografische kaart 
van 1916, 
Verder moet ik er nog op wijzen, dat het kaartje van den 
vulkaanberg, dat we bij WicHMANN vinden op blz. 404, de 
topographie van den top niet juist weergeeft. Ik mis den 
middelsten kraterrand (zie fig. 3 b). terwijl de buitenste 
rand niet Medina maar Madiena heet 2). 
Ook worden de namen der oude kraterranden nu en dan 
verwisseld. Op blz. 407 lezen we duidelijk, dat VeravELL *) 
den: met canna-canna begroeid-n rug Kekau noemt, terwijl 
WicHMaNN hem op blz. 411 weer Medina noemt. 
1) Zie lo. No. 95. 
2) Zie lo. No. 102, blz. 196. 
3) Zie lo. No. 100. 
