83 — 
kristalletjes, vermoedelijk ijzervitriool. De Heer BrucKer- 
ANDREAR vermeldt de ontwikkeling van H‚S, wanneer het 
erts met zoutzuur wordt behandeld; vermoedelijk was het 
door hem zoo behandelde erts eveneens pyrrhotien. 
Van de 10 van vindplaats 6 medegebrachte gesteente- 
monsters behooren 8 tot het evengenoemde type. 
Zonder het verband dezer gesteenten met andere te kennen, 
is het moeilijk uit te maken tot welke formatie zij behooren. 
Mogelijk behooren zij tot de groep: „A. kristallijne leien” 
van Moreneraarr (lit. 5, blz. 431), zooals die o.m. in de 
Semitau-heuvels van Centraal Borneo voorkomen. 
Van de twee overblijvende monsters van vindplaats 6 is 
het eene een conglomeraat met groene kitmassa, het andere 
een donker violette kwartsietische lei met kwartsaderen. 
Vindplaats 5 (Long Gi). 
8. (1). Een eruptief-breccie. 
Hoekige brokjes van fijnkorrelige kwartsietische 
zandsteen liggen in een matrix van augiet en kwarts. 
Pyrrhotien komt zoowel in de sedimentfragmenten 
als in de vulmassa voor. 
5. (2). Een donkergroen porfierisch gesteente met witte, tot 
l/zem. lange veldspaten en kleine kwarts-fenokristen. 
Mikroskopisch werden als fenokristen kwarts, ortho- 
klaas en biotiet gevonden; bovendien een veranderd 
femisch bestanddeel, vermoedelijk pyroveen (met 
tweelingsnaad). De grondmassa bezit een zeer fijnen 
bouw; v.ldspaat-staafjes en grijs glas zijn daarin te 
onderkennen, ook een enkel iets grooter plagioklaas- 
kristalletje In een der dunne doorsneden komt 
een dnsluitsel voor, bestaande uit een zuur porfierisch 
gesteente, waarvan de grondmassa uit veldspaat en 
kwarts bestaat, en waarin als eerstelingen vooral 
plagioklaas en weinig orthoklaas optreden. Een 
scheikundige analyse zou noodig zijn om uit te 
maken of het gesteente 5. (2) een kwartsporfier dan 
wel een kwartsporfieriet is, 
