RR eb 
tweehokkig zijn, ook met het vruchtbeginsel van beide 
soorten, op welke hoogte ook dwars doorgesneden, is zulks 
het geval. Aangezien nu voor de echte Datura’s geldt, dat 
het vruchtbeginsel naar de basis toe 4-hokkig moet zijn en 
dat na het bloeien de kelk slechts ten deele afvalt, zoodat 
een deel als kelkkraag onder de vrucht bevestigd blijft, daar 
is het vreemd, dat D. arborea en D, suaveolens toch gerang- 
schikt zijn onder de Datura’s. Op grond van het feit, dat 
D. arborea en D. suaveolens niet in het bezit zijn van de 
zoo pas vermelde kenmerken, komt het mij noodzakelijk voor 
ze van de echte Datura’s af te scheiden en dienen zij dus 
tot een nieuw geslacht gerekend te worden. 
Nadat ik tot deze uitkomsten was gekomen, bleek bij 
verder naslaan van literatuur, dat deze afscheiding eigenlijk 
niet nieuw is, aangezien Persoon !) reeds in 1805 de vol- 
gende geslachtsindeeling heeft gemaakt: 
Datura: „Calyx deciduus: basi orbiculata persistente. 
Capsula 4-locularis laevis aut spinosa.” en 
Brugmansia: „Calyx latere ruptilis, persistens. Capsula 
2-locularis, inermis.” | 
Wat Persoon met: „Calyx persistens” voor het geslacht 
„Brugmansia”” bedoeld heeft, is mij niet duidelijk. Met geen 
enkel woord wordt daarover gesproken in Dunar’s beschrij- 
ving van de sectie Brugmansia Berru. — Genus Brugmansia 
ERS. 2%) en evenmin in SeNprNem’s beschrijvingen van 
D. arborea en D. suaveolens. 3) | 
Na Pexsoox hebben de systematici deze indeeling blijkbaar 
niet erkend, waardoor, volgens de nieuwe nomenclatuurregels, 
wegens het lange in onbruik zijn van den naam „Brug- 
mansia”, deze naam, die nu aan een geslacht van de familie 
der Rafflesiaccae toebehoort, voor bovenbedoeld geslacht 
vervallen is. 
1) PERSOON, Synopsis Plantarum, deel I (1805), pg. 216. 
?) De CANDOLLE, Prodromus Systematis Naturalis, pars XII, 
®) MARTIUS, Flora Brasiliensis, Vol. 1, 
