woar aa 
inwendig het tusschenschot, dat de vrucht in twee hokken 
verdeelt, Naar de basis toe zijn ze uitgesproken vijf-hoekig. 
Zij bezitten aan hun basis geen kelkkraag, aangezien na 
het bloeien de kelk in zijn geheel afvalt. Beide hokken zijn 
geheel gevuld met veel tegen elkaar aangedrukte zaden. 
Deze zijn bij volwassen vruchten bruin, min of meer ver- 
schillend van vorm, nl. + 3—5 vlakkig en bezitten op hun 
oppervlakte, behalve eene dunne slijmlaag, min of meer 
onregelmatig gegolfde en bultige, tamelijk dikke, uitsprin- 
gende, langere of kortere lijsten, waartusschen zich groeven 
bevinden. Verder is de zaadhuid dik en kurkachtig en zijn 
de zaden in het bezit van kiemwit en van een sterk ge- 
kromden kiem (bij goed ontwikkelde zaden bedraagt de 
kromming meer dan een halven cirkelboog). De vruchten 
springen niet open en behooren dus tot de besvruchten. 
Van D. suaveolens geeft Muscuuer !) op, dat zij een 
eivormige, opgerichte, met vier kleppen openspringende 
doosvrucht bezit, wat echter niet waar is. Ranr deelde 
mij mede, dat de vruchten van D. suaveolens op die van 
D. arborea gelijken en dat zij niet openspringen. In het 
Herbarium te Buitenzorg komt een exemplaar van D. suaveo- 
lens met een gedroogde, tweehokkige, zacht behaarde vrucht 
voor, die niet eivormig, doch langwerpig is. De zaden van 
deze vrucht hebben eveneens de vorm en oppervlakte- 
teekening van de zaden van D. arborea. Een dier zaden 
doorgesneden gaf duidelijk een gekromde kiem (kromming 
+ een halven cirkelboog) en kiemwit te zien. 
Wat wel het merkwaardigste van de vruchten van 
D. arborea en D. suaveolens is, is dat zij gekenmerkt zijn 
door hun vorm, door het gemis van een kelkkraag, van 
stekels en van een valsch tusschenschot, waardoor zij twee- 
hokkig zijn, door hun zaden en door het niet openspringen, 
waardoor zij tot de besvruchten gerekend moeten worden. 
Niet alleen dat de vruchten van D. arborea en ID). suaveolens 
1) A Manual Flora of Egypt (1912), pg. 850—851. 
