De Kieming van Tropische Strandzaden 
DOOR 
Dr. Z. KAMERLING. 
Op het vraagstuk, waar het hier om gaat, is vooral door de 
onderzoekingen van Gurey over de flora van de Cocoseilanden 
en door de studie van Scrrmper over de indo-maleische 
strandflora de aandacht gevestigd en wij kunnen het in 
hoofdzaak als opgelost beschouwen. Wij weten, hoe de 
vruchten, resp. de zaden —in sommige gevallen, bij de 
meeste mangroveplanten, de kiemplanten —van het meerendeel 
der typische vertegenwoordigers der tropische strandflora zeer 
geruimen tijd in zeewater kunnen blijven drijven zonder 
hun kiemvermogen te verliezen, wij weten hoe deze vruchten 
en zaden vaak aan het tropische strand aangespoeld worden 
en het is bekend, hoe de plautensoorten, waarvan de zaden 
of vruchten op een dergelijke wijze door zeestroomingen 
kunnen worden vervoerd, over het algemeen een zeer 
groot verspreidingsgebied langs de tropische kusten hebben. 
Verscheidene van deze planten komen in het wild voor 
behalve langs de kusten van den Maleischen archipel ook 
langs de tropische kusten van Oost-Afrika, van Azië, van 
Australië en van de hier tusschen gelegen eilanden. Van 
Sommige soorten strekt het verspreidingsgebied zich zelfs 
nog aanmerkelijk verder uit, ook langs het West-Afrikaansche 
strand en langs de kusten van tropisch Amerika en West-Indië. 
Hoewel de geographische verspreiding van deze planten, 
voor zoover transport door den mensch of door vruchten- 
etende vogels is uitgesloten, niet anders te verklaren is dan 
door de aanname, dat de verspreiding door middel van zee- 
stroomingen heeft plaatsgevonden, is het toch zeer opmerkelijk, 
