oe en 
deze kawah door de inlandsche bevolking geregeld bezocht 
wordt, zullen eventueele veranderingen in den toestand wel 
aanstonds gemeld worden. Dat een uitbarsting een ramp 
van eenigen omvang zou kunnen veroorzaken, is niet wel 
aannemelijk, daarvoor is de omgeving te desolaat. Hoogstens 
zou de Tjisoerian kunnen bandjiren en overstroomingen 
teweeg roepen in de omgeving van Madjalaja (Bandoeng- 
sche hoogvlakte). 
II De Telagabodas en Padjagalan. 
De gesteldheid van de Telagabodas werd uitvoering 
beschreven door H. WorvrkKaMmP, zie Jaarboek van het 
mijnwezen, Verh. 1913 blz. 88/100, waarnaar kortheidshalve 
verwezen zij. Herhaaldelijk werd in dit meer vermeerderde 
vulkanische activiteit waargenomen, het slib van den bodem 
werd dan door het meerwater geroerd, waardoor de witgroene 
kleur in een troebele, grauwe veranderde. De laatste gebeur- 
tenis van dezen aard had v.z.b. in 1913 plaats, sindsdien is 
de toestand normaal. Cok de temperatuur van het meerwater, 
dat in 1913 nog 54°C. bij den overlaat bedroeg, is thans 
weer 26°C, geworden. 
De waterstand van het meer wisselt eveneens; op cen 
foto van eenige jaren geleden (1918) kan men ei hoe 
een groot deel van den bodem droog ligt. 
Het blijkt dan, dat de bodem bestaat uit gelaagde aak 
tingen van evin onale men die óok elders in dergelijke 
zwavelmeeren aantreft. Zoowel wat betreft de wijze van 
ontstaan van het zuurgehalte van het meer, als de vorming 
van de zwavelafzettingen, mag men de Telagabodas hk? 
gelijk vergelijken met de Kawah Idjen. 
Het meer is volgens WorverKaMp slechts 15 meter diep, 
de diepste plekken liggen vermoedelijk langs den zuidoever, 
alwaar uit een kalen rotswand solfatarengassen ontwijken. 
Over de geheele oppervlakte van het meer ontwijken al 
