B en 
VI. Sorik Merapi. (Tapanoeli). 
Bij gelegenheid van een onderzoek naar aard en omvang ie 
de in den kraterbodem van den Sorik Merapi 
modder-lagen constateerde de ingenieur H. H. Honsiaax 
in Juli 1920, dat sinds het bezoek van Dr. KremMeERrLING in 
Maart 1919 (zie: Vulkanologische Mededeelingen No. 1) 
het meer in omvang was toegenomen, en dat ter plaatse 
waar vroeger een geiserachtige spuiter aanwezig was, zich 
thans een zwavelgruisvulkaantje had gevormd van + 3 
meter hoogte en 15 meter diameter. In de opening waren 
nog drie kleinere moddervulkanen gelegen. Voortdurend 
stegen sterk naar zwaveligzuur riekende gassen onder sterk 
geraas en gerommel omhoog. Het zwavelgruis werd somtijds 
tot 5 à 6 meter in de hoogte gespoten, Van den kraterrand 
kon men zien dat de opening van den zwavelgruisvulkaan 
gevuld was met een geelgroene zwavelmodder. 
VII. De Peuët Sagoeë 
met 1 kaart, 1 panoramaschets en 2 foto’s. 
Deze vulkaan is gelegen in het gebied Meureudoe van het 
landschap Pidië, afdeeling Noordkust van Atjeh. In de maand 
Augustus 1919 werd van Pante Radja, aan de noordkust 
gelegen, een rookpluim boven den Peuët Sagoeë gezien. Daarop 
werden op verzoek van den Gouverneur van Atjeh en Onder- 
hoorigheden herhaaldelijk militaire patrouilles uitgezonden, 
ter verkenning van den Peuët Sagoeë en diens eruptiekarakter. 
Uit de rapporten der patrouillecommandanten wordt het 
Voornaamste hier vermeld. 
4. Verslag van een patrouille, verricht door de 2° Brigade 
van de 2de Divisie Maréchaussée, detachement te Koeala 
Bhèe, naar Pameu, den Goenoeng Peuët Sagoeë, en 
Meureudoe: onder leiding van den 1e Luitenant Paris, 
gedurende de dagen 8 September t/m 1 October 1919. 
