ze DR an 
‚_ IX. De G. Keloet. (16/17 Maart 1921). 
Door het personeel belast met de tunnelwerkzaamheden 
op den G. Keloet werd gerapporteerd, dat het meertje, hetwelk 
zich na de eruptie. van Mei 1919 wederom in den krater 
van den G. Keloet gevormd had, in den nacht van den 
6e op. den 7e" December 1920 plotseling in de hoogte 
geslingerd werd. De tunnelwerken, voor zoover op de binnen- 
hellingen van den krater gelegen, leden daardoor belang-. 
rijke schade, 
Groot was aller. verbazing, toen men den volgenden morgen 
tot de ontdekking kwam, dat zich in den krater een eilandje- 
gevormd had, vlak vóór de plaats waar de tunnel uitmonden. 
moet *). Loodingen verricht in het meer hadden tot resultaat, 
dat sedert de metingen in den oostmoesson 1919 verricht °) 
de geheele kraterbodem ruim 8 meter hooger geworden was. 
Dat dit hooger. worden alleen aan dichtslibbing te wijten 
zou zijn, is niet aannemelijk, daarvoor is het bedrag der 
rijzing te hoog, trouwens de vorming van het eilandje waar- 
van het hoogste punt 1140, 5 M. b. z. gelegen is, wijst er 
reeds op, dat de lavaprop, die de kraterpijp afsluit, inderdaad 
neiging bezit om wederom te rijzen. 
Of deze rijzing moet geweten worden. aan een hernieuwde 
opsmelting van de lavaprop of aan afkoelingsverschijnselen, 
is niet a priori te zeggen. 
Thans was het meerwater reeds dusdanig gestegen, dat. 
van het eilandje niets meer te bespeuren viel (hoogte van 
den waterspiegel medio, Maart 1143 M. b. z). Wanneer men 
weet, dat de waterspiegel van het meer eerst begin Mei 1920 
1) Vlak voor. den westkant van den krater, maar door een sleuf 
daarvan gescheiden 
%) De gemiddelde hoogte van den kraterbodem bedroeg toen 1107.9- 
M.b.z., terwijl voor de diepste plek, nabij den Gadjamoengkoer gele- 
gen, 1097 M.b.z. gevonden werd, Thans bedraagt de hoogte van deze 
plek 1113.M.b.z., terwijl voor de gemiddelde hoogte van den krater 
bodem 1116 M.b.z. gevonden werd. ) 
