en ee 
stelling met het water van den Kawah Idjen geen zuren 
smaak, maar reageert nagenoeg neutraal. De vraag, op welke 
wijze men de aanwezigheid van onder hoogen druk staande 
gassen op den bodem van kratermeeren aantoonen kan, ware 
wellicht in overweging te nemen. 
De lahar Badak. Nog steeds heeft de erosie in dat deel 
van den lahar Badak, dat tusschen de Doergakloof en den 
krater gelegen is, de overhand. Het niveauverschil tusschen 
de hoogte van de bedding vlak na de eruptie en thans 
bedraagt 45 meter. In de ombuiging van den lahar Badak 
nabij den lahar Goepit treft men langs de ravijnwanden 
twee diepe geulen aan, gescheiden door een muur van lahar- 
materiaal, afkomstig van de laatste eruptie. Afdalen van 
den lahar Goepit in den lahar Badak is thans niet meer 
mogelijk, geleidelijk herstelt zich de toestand weer van vóór 
de eruptie. 
De lahar-erupties hebben zich ook gedurende dezen west- 
moesson nog doen gelden. Op 17 Maart door den lahar 
Badak naar Gambar gaande, werden nog temperaturen van 
170°C waargenomen. De hoogste temperaturen vindt men 
daar, waar veel puimsteen tusschen het laharmateriaal 
aanwezig is. 
Te beginnen met de Doergakloof, ziet men duidelijk hoe 
de sedimentatie het van de erosie wint. De bedding van 
den lahar Badak is veel hooger dan tijdens het onderzoek 
in Juni 1920. Vooral nabij den dam en het perceel Gambar 
kan men zulks duidelijk waarnemen. De vraag of Blitar 
te allen tijde voor laharoverstrooming zal gevrijwaard blijven, 
mag naar stellers inzicht, gezien deze ophooging, zeer zeker 
nogmaals in overweging genomen worden. 
De tunnelwerkzaamheden. In het tunnelgedeelte, dat 
van den lahar Badak naar den krater gedreven wordt, 
ondervindt men nog steeds veel last van de verbrokkeling 
van het andesitisch gesteente. Vooral de schuifvlakken 
veroorzaken somtijds dagenlange stagnaties, aangezien langs 
het schuifvlak voortdurend het dakgesteente omlaag stort. 
