en en 
en kleur van het kawahwater opgenomen, terwijl eveneens 
de waterstand aan de peilschaal afgelezen wordt. Herhaaldelijk 
werd waargenomen, dat na het spuien de temperatuur van 
het water steeg, en de kleur troebelwit werd. Dit verschijnsel 
kan alleen toegeschreven worden aan de omstandigheid, dat 
in het slib van den kraterbodem zich gassen verzamelen, 
die, nadat de druk der waterkolom is verminderd, een uitweg 
vinden door het kawahwater heen. In normale omstandig- 
heden keert de evenwichtstoestand echter weldra weer terug, 
de kleur wordt weer helder en de temperatuur daalt tot 
gemiddeld 18° C. 
Nadat men begin Februari van dit jaar gespuid had, 
bleef de warmtegraad van het meerwater echter abnormaal 
hoog. Herhaaldelijk werd een heftig opborrelen van het water 
waargenomen, terwijl de temperatuur tot 50° C steeg. Ook 
werd een hernieuwde rijzing van het meerwater geconstateerd, 
werke rijzing niet evenredig was met den gemeten regenval. 
Neemt men nog de intensieve verdamping van het meer- 
water bij 45° C in aanmerking, dan baart deze abnormale 
rijzing van het water zeer zeker zorgen. De verdamping 
was enkele malen zelfs dusdanig, dat de onderneming Bendo, 
op de zuidhelling van den G. Merapi (Oost-Java) gelegen, 
daaavan de onaangename gevolgen ondervond, in den vorm 
van sterke zwavellucht, een verschijnsel dat slechts zelden 
waargenomen werd. 
Tijdens stellers bezoek werd een schommeling in de tempe- 
ratuur van het kawahwater in twee dagen tijd van ruim 5° C 
waargenomen. Ook viel het steller op, dat de solfatarenwerking 
heviger was dau tijdens het onderzoek in 1916/1917. Toen 
werkten slechts drie solfataaropeningen, thans daarentegen vijf. 
De waterstand was eveneens veel hooger dan in Januari 1917. 
Of deze verhoogde werking de aanleiding zal zijn tot 
een uitbarsting als in 1817, valt vooruit niet te zeggen. Men 
zal voorloopig genoegen moeten nemen met de wetenschap, 
dat, gezien de eruptie van 1817, de mogelijkheid van een 
uitwerpen van het meerwater niet buitengesloten is. 
