Sedert 1905, toen een lavastroom vanuit den westelijken 
adventiefkrater vloeide ') en in het midden van den tempel- 
hof van het gelijknamige dorp tot stilstand kwam, bleef de 
Batoer rustig. Zelfs tijdens de aardbeving in Januari 1917 
vertoonden zoowel de hoofd- als adventiefkrater slechts 
solfatarenwerking, zoodat het steller dezes toen gelukte, 
beide kraters van nabij te bestudeeren. 
Thans, na ruim 16 jaren solfatarenwerking, vertoont dezelfde 
krater, waaruit in 1905 lava vloeide, opnieuw teekenen van 
verhoogde activiteit °). Tijdens de eerste dagen van April 
kenmerkte zich deze werking door het uitwerpen van gloeiende, 
slakachtige lavablokken, welke erupties gepaard gingen met 
hevige detonaties, die nu en dan de pasanggrahan te Kintamani 
deden trillen. De erupties volgden elkaar vrij snel op, 
somtijds waren de tusschenpoozen niet grooter dan deelen 
van een minuut. De rookwolken, die de detonaties verge- 
zelden, waren gering in omvang; veelal ontsnapten slechts 
kleurlooze gassen, van tijd tot tijd echter ook licht- tot 
donkerbruin gekleurde dampen. Overigens kon men waar- 
nemen, dat uit vele spleten van den kleinen Batoerkrater, 
doch vooral uit den zuidelijken kraterrand van adventief- 
krater 1, zonder onderbreking witte rookwolken opstegen. 
De werking geleek in alle opzichten op die van den kleinen 
krater van den G. Raoeng (zie mededeeling X). 
De meeste lavabommen vielen in of in de onmiddellijke 
nabijheid van den krater neer; des nachts kon men waarne- 
men, dat een groot aantal bommen langs de hellingen van 
den adventiefkrater afrolden, en dan de lavageul van 1905 
volgden, d.w.z. in de richting van het dorp Batoer rolden. 
Deze bommen bleven echter niet ver van den top reeds 
liggen, naar schatting op 5 à 600 meter afstand. 
1) Verwezen wordt naar de platen en foto’s, behoorende tot de 
verhandeling over: „De aardbeving van Bali op 21 Januari 1917” en 
de „Vulkanen G. Batoer en G. Agoeng op Bali” door Dr. G. L. L. 
KEMMERLING, Jaarboek van het Mijnwezen 1917, blz. 1/77. 
2) Plaat VII, Goeha Batoer II, No. 2. 
