a Gd 
Zoo bleef de toestand, tot in den nacht van den 94e" op 
den 10den April uit een punt, ongeveer 20 meter beneden 
den werkenden krater gelegen, lava uitvloeide in de richting 
van Kg. Batoer, over de hellingen van den adventiefkrater. 
De lava stolde echter vrij vlug, en legde hoogstens een 
afstand af van 500 meter. Van het uiteinde van den lava- 
stroom brokkelden onophoudelijk groote stukken af, die 
evenals de door den krater uitgeworpen bommen alle in de 
oude lavageul van 1905 terecht kwamen. 
Den daaropvolgenden dag verminderden de topérupties 
zienderoogen, er werd niet veel lava meer uitzeworpen, ook 
de détonaties waren niet meer zoo hevig als voordien, daaren- 
tegen was de rookontwikkeling in intensiteit toegenomen. 
Een dikke, zwarte, smalle rookkolom ontweek bijna zonder 
onderbreking uit den werkenden krater, men kon uit de 
verte duidelijk zien, hoe uit deze rookkolom asch op de 
naaste omgeving van den top neerviel. 
Den 1iden April was de werking van den krater bijzonder 
gering, maar de daarop volgende dagen werden de exploisies 
weer talrijker, terwijl ook de détonaties in hevigheid toenamen, 
zoodat de toestand van vóór de lavauitvloeiing zich weer 
herstelde. Of dit spel van lavauitvloeiing afgewisseld door 
topérupties nog lang duren zal, daaromtrent kunnen natuurlijk 
geen voorspellingen gedaan worden. De vraag, die men 
zich stellen moet, is deze: kan de G. Batoer door zijn 
tegenwoordig eruptie-karakter gevaarlijk worden voor de 
omgeving ? 
Indien de G. Batoer zijn tegenwoordig eruptiekarakter 
behoudt, kan hoogstens de Kg. Batoer bedreigd worden, 
Het zijn niet zoozeer de lavauitvloeiingen zelf, die in deze 
van belang zijn — immers de lava stroomt zóó langzaam, dat 
tijd tot ontruiming steeds aanwezig zal zijn — maar het zijn 
eerder de lavalawinen met begeleidende gloedwolken, waaraan 
men denken moet. Het spreekt vanzelf, dat bij verhoogde 
eruptieve werking, bijv. tijdens een groote asch- en steenen- 
Éruptie, de bewoners van Kg. Batoer zeer zeker in de 
