Meten van Middellijnen van Sterren. 
De nieuwste onderzoekingen op astronomisch gebied, welke 
verricht worden op het Mount Wilson Observatorium in 
Californië, hebben tot zoo belangrijke resultaten geleid, dat 
een kort verslag ervan ook in dit Tijdschrift op zijn plaats 
mag geacht worden !). 
Door toepassing van een interferentiemethode, aangegeven 
door Prof. Mricrerson, is men er in geslaagd, om den 
afstand der componenten van de dubbelsterren, welke met de 
beschikbare telescopen niet in twee componenten zijn op 
te lossen, te meten, en zelfs nog een stap verder gegaan 
en erin geslaagd den diameter van een ster, Betelgeuse, 
te bepalen. 
Het mag bexend ondersteld worden, dat de telescopen van 
een vaste ster een beeld geven, bestaande uit een uiterst 
klein schijfje met daaromheen een of meer lichte ringen; 
dit beeld is een buigingsbeeld, afhankelijk van de grootte 
van de opening van den kijker; de diameter van het buigings- 
schijfje, dat in hoekmaat gemeten wordt, is omgekeerd 
evenredig met den diameter van de opening. 
Zoo is voor een opening van 2.5 cm. het schijfje 4".5, voor 
30 em. opening 0".38 en voor den grooten 100 inch Mount 
Wilson telescoop 0".05. 
Een 30 cm. telescoop zal een dubbelster, waarvan de afstand 
der componenten 0".20 is, an in de headg componenten 
kurnen splitsen; immers, daar de i een diamete 
van 0°.38 hebben en de afstand slechts 0”. 20 bedraagt, zullen 
beide schüfjes elkaar gedeeltelijk bedekken; het oplossend 
em 
') Zie H. NORRIS RUSSELL. ene the Diameter of the shan. 
Scient. Amer. Monthly, Febr. 21. 
