RR 
vermogen van een 30 cm. kijker is te klein om de compo 
nenten te scheiden; splitsing is slechts te bereiken met een 
kijker met grooter oplossend vermogen, dus met een kijker 
met grootere opening. 
De interferentiemethode van Mrcnerson maakt het mogelijk 
met een 30 cm. kijker toch een afstand van Die 20 tusschen. 
twee hemellichamen te meten. 
‚Bij den eenvoudigsten vorm van MremersoN's ‘instrument. 
wordt voor den spiegel vanden telescoop eeu scherm met twee- 
spleten ‘geplaatst, welker onderlinge afstand regelbaar is;. 
bovendien is het gee draaibaar om de gen as wan 
den ‘kijker. 
“Wordt de telescoop op cen ster zerk dan zal het zieht 
bij de spléten S, en Sy worden teruggekaatst, S, en Sa 
‘worden wieuwe trillingsbronnen. De golffronten van het deel 
Tende licht zijn evenwijdige platte vlakken, na terugkaatsing- 
zijn de golffronten bolvormig, interf rentie heeft plaats in het. 
brandvlak. Is in P het wegverschil tusschen PS, en PS, mul, 
‘dan is ‘het plraseverschil tusschen de langs beide wegen in P- 
Komende stralen nul, ze versterken elkaärs lichtindrak. Van 
P ùaar links of rechts gaande neemt het wegverschil en dus- 
ook het’ phaseverschil toe, zat eindelijk */, A bedragen, b.v. in 
Q en daar zal de lichtintensiteit nul ziju, nog verder ee 
in R zal het wegverschil tot A toenemen. 
We zien in het brandvlak derhalve een eer lichte’ en: 
‘donkere interferentiebanden. 
Hebben’ we met een dubbelster te doen, dan valt ook het 
licht van den tweeden component in den kijker, dat licht maakt. 
‘een kleinen ‘hoek met dat van den eersten. Ook nw zijn van het 
‘opvallende licht de golffronten vlak, maar niet loodrecht op- 
‘de optische as, reeds bij de spleten is er weg verschil, 
zoodat ook in P èen wegverschil zal zijn. Bedraagt ‘dit. 
kf, A dan geeft de tweede component in P duisternis, fn 
Q licht en in R weer duisternis, m.a.w. de lichte lijnen van 
het tweede stelsel vallen juist samen met de donkere van 
het eerste. | 
