bo he 
Wordt de afstand der spleten verdubbeld, dan wordt de 
afstand der maxima Ao tot A;, Bo tot B, de helft, ingeval 
van twee sterren A en B, vallen de maxima van A en van 
B samen. Keeren we weer tot het schijfje terug, dan vallen 
weer de maxima van alle punten tussehen A en B, tusschen 
Ao en B, A, en B,, enz,; een gedeelte waar geen maxima 
vallen, zooals op Bo A, boven, bestaat nu niet; het banden- 
stelsel zal daarom veel minder duidelijk zijn geworden. 
Bij deze redeneering mag evenwel niet vergeten worden, 
dat de maxima van elke punt afzonderlijk niet zooals in de 
figuur als een lijntje moet gedacht worden maar inderdaad 
sinusvormig zal zijn. 
Om deze moeilijkheden te boven te komen, bouwden 
Mrcuerson en Harre een interferometer met spleetafstand 
van 6 meter, de spleten werden niet voor den telescoop- 
spiegel geplaatst, maar vervangen door spiegels A en B. 
gemonteerd op een staaf buiten de 100 inch spiegeltelescoop. 
De spiegels A en B reflecteeren het licht naar C en D, 
die het in de telescoop werpen, waar het verder den gewonen 
weg doorloopt. De spiegels A en B doen denzelfden dienst als 
de spleten in den eenvoudigen interferometer ; de afstand kan 
nu veel grooter gemaakt worden dan de diameter van den 
hollen telescoopspiegel. 
Richtte men op Betelgeuse (« Orionis), dan was het banden- 
stelsel duidelijk bij een afstand der spiegels A en B van M 
1.80, werd zwakker bij M 2.40 en verdween bij M 3.00. 
De berekening gaf voor diameter 0".045; dit beteekent in 
verband met de parallax, waarvoor de gegevens varieeren 
van 0'.03 tot 0".015, dat de diameter der ster grooter is dan 
de afstand zon— aarde. 
In Monthly Notes of the Royal Astronomical Society 
berekent Hare de diameter op 540.000 000 km, welke waarde 
tot op 10% nauwkeurig wordt geacht. 
Dr. J. BOEREMA. « 
April 1921. 
