iik 
De straal van dezen kring is 22°, Afstanden aan den 
hemel worden zooals bekend is, in graden uitgedrukt. Om ze 
te meten, houdt men een duimstok op den afstand van den 
gestrekten arm voor het oog, zooveel mogelijk loodrecht op 
de gezichtslijn. Op deze wijze bedraagt de afstand van het 
hemellichaam tot dezen kring ongeveer 28 cM. Opgaven: 
zoo groot als een tafelbord, of als een rijksdaalder, zijn 
absoluut onvoldoende. Bij de maan zijn de afstanden dikwijls 
nauwkeurig te bepalen door opgave van de sterren, die juist 
op den binnenrand van den kring staan of er dichtbij. De 
afstand van de ster tot den kring geve men weer op in 
graden: hierbij vergelijke men deze afstanden met de middellijn 
van de maan. Middellijnen van zon en maan zijn beiden op 
een halve graad te stellen. 
Deze kring is meestal wit, dikwijls met een rooden binnen- 
rand, maar ook ândere kleuren zijn niet zeldzaam. Opgave 
van deze kleuren is zeer gewenscht, alsmede van de breedte 
van den kring. 
Deze waarnemingsregels gelden allen evenzeer voor de 
andere halo’s en worden in het volgende niet meer herhaald. 
De volgende zeer algemeene halo is de bijzon of de 
bijmaan (2). Wat in het volgende over de bijzon wordt 
medegedeeld, geldt evenzeer voor de bijmaan. 
De bijzon is een lichtende soms zeer intensief gekleurde 
vlek op de zelfde hoogte als de zon en juist op of even buiten 
den gewonen kring (afhankelijk van de zonshoogte: bij dalende 
‚zon nadert de bijzon tot den kring). Afstandsbepalingen tot 
den kring of tot de zon zijn gewenscht, waarbij de tijd dient 
te worden vermeld. Dergelijke kleine afstanden meet men 
voldoende nauwkeurig met een geldstuk op armlengte! 
Soms heeft de bijzon een horizontalen van de zon afgerichten 
„staart, een stuk van den Parhelischen Ring (zie beneden) 
soms een schuin gericht verlengstuk, dat Boog van 
Lowrrz (3) genoemd wordt, maar vrij zeldzaam is. 
Een interesante halo wordt gevormd door de Boven- 
en de Beneden-raakboog (4 eu 5), dikwijls fraai 
