ank Dien 
nabijheid plaats hebben. De lichtbreking geschiedt in de 
eerste plaats in die kristalvlakjes, die een hoek van 60° 
maken. Het minimum van deviatie bedraagt hierbij 290, di. 
juist de afstand, waarop zich de gewone kring vormt. 
De bijzonnen ren den horizon en de raakbogen ontstaan 
nu door de breking van die lichtstralen, die niet loodrecht 
op de brekende ribbe passeeren door de bovengenoemde 
gerichte kristallen. Hierbij is de brekende hoek grooter dan 
60°, het minimum van deviatie grooter dan 22°. Vandaar 
dat deze bogen en bijzonnen buiten den gewonen kring 
gevormd worden. 
In de tweede plaats is bre' ing mogelijk door twee kristal- 
vlakken, die een hoek van 90° maken. Bij deze breking is 
het minimum van deviatie 46°; hierdo r ontstaan de halo’s, 
die verband houden met den grooten kring. 
De bij al deze kringen en bogen optredende kleuren 
worden doer breking alleen niet verzlaard. Waarschijnlijk 
is het de buiging, die hierbij een belangrijke rol speelt. 
De zeldzame halo’s van afwijkenden vorm worden door 
PeRNTER verklaard door de aanwezigheid van allerhande 
kristalvormen, b.v. zuiltjes door pyramiden afgesloten, zoodat. 
de brekende hoek daarbij allerlei andere waarden kan hebben 
dan 22e of 46°. Misschien kan bij de vorming van deze 
halo’s evenwel ook de buiging als oorzaak optreden. 
_ De figuur 1 geeft een overzicht van de meeste waar te 
nemen verschijnselen. 
… Als een voorbeeld van wat er zoo al te zien dk zi. 
moge hier een korte beschrijving volgen van een zeer samen- 
gestelden halo, die 24 October 1918 te Weltevreden gezien 
werd. Ik ontleen de gegevens aan de waarnenringed van 
de beambten van het Observatorium, in het bijzonder van 
den Hoofd-observator, den Heer Rrker Rare, van wiens, 
hand ook de bijgevoegde teekeningen zijn. 
De cirrusbewolking was dien dag dan en uiterst gelijk 
matig” en handhaafde zich van den vroegen morgen tot tegên 
„Zonsondergang. 's Morgens te half acht ‘waren zichtbadr 
