Re 
Hemel en Dampkring 1907, 1914, 1915. 
De Natuur, 1912, Nov. 1920. 
S. Günrrer, Geophysik, II pag. 107, 1899. 
Die Naturwissenschaften, Juni, Juli, 1920. 
Nature, Deel 93, 94, 95 (1914, 1915). 
SyMONs’'s Meteorological Magazine 1906, 1907. 
Men vindt in verschillende van deze berichten min of 
meer uitgebreide literatuuropgaven. 
Bijzonder belangrijk zijn de volgende mededeelingen: 
Prof. Dr. A. A. Nimanp, Ueber den grünen Strahl bei 
Auf- und Untergang der Sonne, Astr. Nachr. Band 158 Nr. 
3774, pag. 94; Met. ZS. 19 (1902), pag. 335. (Zie ook: 
J. Karer, Hemel en Dampkring, 1907 pag. 170). 
Dr. C. Braak, Een reeks waarnemingen van den groenen 
straal, Hemel en Dampkring 13, 1915, pag. 52. 
Dr. A. A. Rameaur, The Green Flash on the Horizon, Sym. 
Met. Mag. 1906, pag. 21 en 41. 
C.T. Warrmerr, The Green Flash, Nature, 95, pag. 35, 1915. 
Braak en WarrmerL namen met een kijker waar en konden 
op deze manier het verschijnsel reeds bij vrij hooge zon 
opmerken. Hun waarnemingen komen in alle opzichten met 
elkander overeen, 
Wat de verklaring van het verschijnsel betreft, is het 
merkwaardig, hoe men gedwaald heeft, vooral door het feit, 
dat men kalm aannam, dat de groene straal alleen bij zons- 
ondergang te zien zou zijn. De veronderstelling lag dan voor 
de hand, dat het geheele phenomeen het gevolg was van 
vermoeidheid van het oog tengevolge van het staren naar de 
roode zon, zoodat de contrastkleur groen in het oog werd 
Opgewekt. Het verschijnsel zou dus zuiver physiologisch zijn. 
Zelfs werden proefnemingen hierop gebaseerd. In Duitschland 
Was het Küar *), in Engeland Porter 2), die met gekleurde _ 
je Zie J. KATER, H. en D. 12, 1914 pag. 86. 
) A. W. PORTER, Nature 94, 1914 pag. 672. 
