di HR 
is waar te nemen. Deze vervorming wijst volgens BRAAK 
op een stabiele rangschikking der lagen, die het verschiinsel 
gunstig beinvloedt. 
In den minst ontwikkelden vorm kunren alleen de punten 
van het segment gekleurd zijn. Hiervoor is dan het rood al 
ondergegaan. Voor de hoogere deelen van het zonsbeeld 
overdekken de kleuren elkaar en valt er dus niets bijzonders 
op te merken. Hetzelfde geldt voor de branding. 
Het lijkt me toe, dat de overeenstemming tusschen beide 
verschijnselen groot genoeg is, om ze aan dezelfde oorzaak 
toe te schrijven. Zoolang er evenwel maar één waarneming 
van de groene branding is, is theoretiseeren bijster gevaarlijk. 
Ik verzoek de lezers van het Tijdschrift eens op het ver- 
schijnsel te letten en van hun waarnemingen mededeeling 
te doen. Zeer zeker zal het meer waargenomen zijn: 
misschien weet iemand meer bijzonderheden. 
Ook waârnemingen en beschrijvingen van den „groenen” 
straal zijn altijd nog interessant genoeg, om bekend gemaakt 
te worden. Dat men er eens op lette en zijn ervaringen 
mededeele ! 
S. W., Visser. 
Observatorium, 14 Febr. 1921. 
