Terwijl een paar patrouilles weinig succes hadden door 
gebrek aan water of wegens ziekten, wist de patrouille 
onder commando van Sergeant Pruerckerrs van de 4e divisie 
maréchaussée op 23 Mei een punt op 400 à 500 M hemels- 
breedte van den krater te bereiken. De aschregen, die 
sedert den namiddag van den 22en viel, was zoo dicht ge- 
worden, dat voortgang onmogelijk was. Sergeant PLENCOKERS 
kreeg zoo nu en dan door den wind, die de asch ver- 
spreidde, een vrij uitzicht op den krater. Op onregelmatige 
tijdstippen kwam er een zware rookpluim uit den krater, 
dadelijk gevolgd door het uitwerpen van steenen, een en 
ander gepaard gaande met een zwaar rommelend geluid en 
vuurverschijnselen. 
Den 29en Juni werd te Meureudoe een aardbeving waar- 
genomen en leek het, alsof van den krater een stuk van 
den noordelijken bergwand was afgestort. Ook op 26 No- 
vember werd een belaugrijke vormverandering geconstateerd; 
de ronde vorm had plaats gemaakt voor een scherp pun- 
tigen, vooral aan de NW- en W- zijde. 
Eindelijk werd op 15 December een patrouille gemaakt 
door den len Luitenant der Inf. G. P. Warraven. Na een 
marsch van 30 uur werd den 18den de krater bereikt en 
in de nabijheid een bivak betrokken. De top brokkelde 
zichtbaar af. Duidelijk waren twee door afrollende steenen 
uitgeslepen glijbanen zichtbaar. Op de hellingen werden vele 
steenen aangetroffen, die door den vulkaan waren uitgewor- 
pen en tot '/, à 1 Min den grond waren gedrongen. Lava en 
modder werden niet uitgeworpen. De rookkolom, die uit Meu- 
reudoe kan worden gezien, komt hoofdzakelijk uit twee kraters. 
Op een halve dagmarsch afstand van den krater werd de 
eerste asch aangetroffen. Gedurende de nacht van 18 op 
19 December bedekte een zware aschregen de omgeving 
van het bivak na een uitbarsting, waarbij honderden rood- 
gloeiende steenbrokken werden uitgeworpen. 
Asch- en steeumonsters werden door deze patrouille 
verzameld. 
