me QÌ 
Beide eetallen zijn belangrijk boven de gemiddelden van 
de 10 jaren 1909—1918. Toen kwamen binnen gemiddeld 
376 berichten over 195 aardbevingen per jaar. Ini 1919 
waren deze getallen 601 berichten over 286 bevingen. 
Er is geen reden om aan te nemen, dat 1919 en in het 
bijzonder 1920 buitengewone jaren waren. De aanwas in 
de getallen moet beschouwd worden als een gevolg van 
het rondschrijven, waarvan in het vorige jaarverslag mel- 
ding werd gemaakt. Dat inderdaad de activiteit van de 
waarnemers de oorzaak is, blijkt wel uit het feit, dat het 
aantal berichten bijna 3,4 maal zoo groot is geworden, ter- - 
wijl het aantal bevingen slechts is verdubbeld. 
Een meer objectieven indruk geeft het aantal epicentrum- 
bepalingen. Deze toch zijn betrekkelijk onafhankelijk van 
de waarnemingen en hieronder vallen tevens die, waarover 
geen berichten binnen kwamen. Zij geven een overzicht van 
de zwaarste bevingen, omdat hiervan in het algemeen alleen 
een plaatsbepaling mogelijk is. Terwijl het gemiddelde 11,0 
bedraagt, konden er in 1920 12 epicentra worden bepaald. 
Voor de bevingen in West-Java is het gemiddelde 18,3; het 
aantal epicentra in 1920 bedraagt 15. 
De conclusie mag getrokken worden, dat 1920 vrijwel 
normaal was wat aardbevingen betreft. 
Van 233 aardbevingen werd één bericht ontvangen, van 
58 werd in 2 berichten melding gemaakt. Er waren er 17 
met meer dan 10 berichten, terwijl het maximum aantal 
berichten 74 bedroeg (23 Nov. Midden Java). Van twee 
bevingen kwamen geen berichten in. 
Berichten over belangrijke verwoestingen kwamen niet 
binnen. De schade bleef beperkt tot een paar gescheurde 
en gevallen muren op enkele plaatsen in den Archipel. 
Deze gevallen zijn in tabel II vermeld. 
In de berichten is de tiĳdsopgave dikwijls het zwakke 
punt. Nog al vaak komen fouten in de opgave van den dag 
voor, maar ook verkeerde vermelding van vm of nm is niet 
zeldzaam; beide fouten zijn meestal wel te herstellen, als 
