— 129 — 
geschriften in litterair Sanskrta afgebeeld, maar ook dit zijn 
nieuw-vormingen, en het zou onjuist zijn te meenen, dat de 
Archipel-schriftstelsels aan Nagarî ontleend zijn, *) nog dwazer 
te zeggen, dat ze van het Sanskriet komen, daar dit een taal 
en geen alphabet is. 
Het Asjoka-alphabet nu draagt den naam van M a u- 
rya-lipi (lipi is „schrift”), zooals ook Asjoka zelf 
wel met den naam van „Maurya” wordt genoemd. Hij 
was toch een kleinzoon van Tjandrangoepta (bij de 
Grieken Sandrakottos),dieinzijnejeugd Alexander 
den Groote op zijne expedities naar Indië (327-325 v. Chr.) 
had leeren kennen en, toen na diens dood in Babylon in 
Juni 323 v Chr. Indië in opstand kwam, de bevrijder van het 
Grieksch-Baktrische juk en stichter van de Maurya-dynastie 
werd, zoo genaamd naar diens Goeroe of leermeester, den 
Mahatma Morya. 
Over betrekkingen tusschen Koning Asjoka en den 
Archipel zijn zoo goed als geene gegevens overgebleven, 
al is het eene bevestiging van het zooeven omtrent de 
beteekenis van de Maurya-traditie voor Java opgemerkte, 
dat de legendarische vorsten van het rijk Mèlajoe (Boekit 
Sigoentang, vermoedelijk de Mërapi in het PalEmbangsche) 
ook hunne afstamming tot Alexander den Groote opvoeren. 
De Javaansche jaartelling brengt de aanvang der Hindhoe- 
beschaving tweehonderd jaar verder terug, door ze in 78 
na Christus met de komst van de Sjaaka (groente) etende 
zendelingen te laten beginnen. Inderdaad was dat wederom 
in Indië een tijdperk van nieuwe Boeddhistisch godsdienstige 
activiteit. De genoemde jaartelling, in Indië die van Sjaka 
of Sjali-wahana genaamd (de „rijst-brenger”, sjaka 
beduidt „groenten” en „vegetarisch voedsel”. Sjak a- 
Parthiwa, dat Javaansch vertaald tot „Adji-sâkâ” 
) In de jongste Javaansche Spraakkunst, die van den overigens 
Zoo waarlijk deskundigen heer Kiliaan, wordt deze onnoodige ver- 
Sissing begaan. Men zie slechts de plaat bij de tweede aflevering 
mijner Sanskrta-spraakkunst en Bühler, Ind. Palaeographie. 
