— 138 — 
Christus. Niets staat n.h.v. de aanname in den weg, dat 
de tijd van werkzaamheid nog een achttal eeuwen vroeger 
te stellen is, en overeenkomstig het boven beschreven chro- 
nogram in 114 Sjaaka of 222 na Christus valt. Omtrent een 
vroegere verbinding van Madoera met Java, als in den tekst 
van Nagara-krta-agama aangegeven werd, verge- 
lijke men VerBeeK & FeNNeEMA pag. 54, deel I: „Madoera 
„is geologisch gesproken slechts een gedeelte van Java, dat 
„daarvan nu door de zee gescheiden is. De westelijke voort- 
„zetting van Straat Madoera, eigenlijk dus een flauw bekken 
„onder de oppervlakte der zee, is te vinden in de vlakte 
„van Sidä-ardjâ tot Madjâ-kërtá in de residen- 
„tie Soerabaja, die bijna geheel opgevuld is met jonge vul- 
„kanische produten.” 
Hoe men zich eventueel de catastrophe, die tot afschei- 
ding van Madoera leidde, te denken heeft, zou slechts door 
een deskundig plaatselijk onderzoek zijn uit te maken. 
Het kan zijn, dat de eruptie van een zeebeving vergezeld 
is geweest, of wel, dat de verstopping van den be- 
nedenloop der Brantas door eruptiemateriaal tot water- 
opstuwing in de Brantas-vlakte heeft geleid, welke 
tot een doorbraak heeft aanleiding gegeven, die de 
dam tusschen de Brantas-mondingen en de Bé- 
ngawaan-mondingen, welke den verbonden schakel 
via Grëésik met Madoera moet hebben gevormd, 
heeft verzwolgen. Aan heeren vulkanologen hier het woord. 
III, De ondergang van Midden-Java in 1006 na Christus. 
Met het midden der 7de Sjaaka-eeuw beginnen de 
gedateerde inscripties in Midden-Java. Er is een belangrijk 
aantal aangetroffen, tezamen wel een veertigtal, totdat met 
900 Sjaaka een absoluut stilzwijgen van Midden-Java 
optreedt. Deze periode van 650-900 Sjaaka is de tijd 
van Prambanan, Tjandi Sèwoe en de (ongedateerde) 
Bârâ-boedoer en Méndoet. Het is een machtige 
beschavingsperiode, een tijdvak van hooge kunstuitingen. 
