— iáê — 
Eén ding staat vast, na 1000 na Chr. zwijgt Midden-Java. 
De hegemonie verplaatst zich naar Oost-Java. De rijken 
Daha (Kediri), Toemapel (Singasari) en ten slotte 
Madja-pait komen op. Van het laatste zijn uitvoerige 
en zeer betrouwbare gegevens overgeleverd, welke thans 
nader mogen worden beschouwd voor hetgeen zij op vulka- 
nologisch gebied opleveren. 
IV. De gegevens van Pararaton en Nagara-krta-agama 
met betrekking tot het tijdvak 1200-1500 na Chr. 
Voorop mag worden gesteld, dat deze gegevens een zeer 
groot vertrouwen verdienen. De beide geschriften, waaraan 
de feiten zijn ontleend, zijn met elkander in overeenstem- 
ming, hoewel zij onafhankelijke tradities geven. De Nagara- 
krta-agama is een lofdichtop Koning Hayam Woeroek 
van Madjapait en daarom zeer ten gunste van diens 
dynastie gestemd. De Pararaton draagt daarentegen het 
stempel van de omstandigheid, dat de Ke diri-dynastie, 
uit Er-langga voortgekomen, die door de Toema- 
pelsche verdrongen werd, in Bali en Lombok is 
blijven voortleven. Hieruit laat zich b.v. het verschil ver- 
klaren in de afschildering van Sjiwa-boeddha of Kérta-na- 
gara, den laatsten oppervorst van Toemapel ') en schoon- 
vader van Radèn Widjaja, die de grondvester was 
van Madjapait. 
Het eerstgenoemde boek bekleedt hem met alle Christelijke 
deugden, terwijl het tweede hem als een onbekwame toewak- 
drinkende dwaas voorstelt. Juist het feit, dat wij hier met twee 
onafhankelijke tradities te doen hebben, verleent aan de feiten, 
die zij noemen, te meer waarde, waar zij overeenstemmen. 
Dit is bijv het geval ten aanzien van de uitbarsting van 
1256 Sjaaka, d.i. 1334 na Chr., het geboortejaar van Koning 
“1 Zijn beeltenis staat als Aksobhya in het Simpangpark in Soe- 
rabaja. In verband met deze voorstelling zijn hoofd en aangezicht 
er gladgeschoren, doch de volkshumor of volkstraditie heeft het beeld 
(waarbij nog steeds geofferd wordt) een ksatriyaknevel aangeschilderd. 
