= Ib4 — 
Sj. 1470. A. D. 1548. Krijg met Djapan, de Merbaboe 
barst uit (Goenoeng Merbaboe moeroeb). WIicHmaNN 
vermeldt deze niet, doch geeft voor 1554 een eruptie 
Banjoepindah. *) 
Sj. 1506. A. D. 1584. Groote aardbeving, tjandi Pram- 
banan stort in. 
Ook WicHmanN vermeldt voor het genoemde jaar:, 
„Java, Heftiges Erdbeben’’, zulks op gezag van RoorDa 
VAN Eysinca, pag. 476. Hij voegt toe „Das Ereigniss ist 
nicht bestätigt’”’. In de door mij geciteerde tot dusver aan 
Europeesche schrijvers onbekend gebleven lijst, welke 
omgekeerd ook geheel van de Europeesche bronnen is 
vrijgebleven, vindt de opgave eene gewenschte beves- 
tiging. Op het vermelde in zake tjandi Pram ba- 
nan wordt in het bijzonder belangstellende aandacht 
gevestigd. 
Sj. 1509. A. D. 1587. Groote wladoe-stroomen (Jav. 
pantjawora wladoe). De Merapi barst uit 
tijdens den strijd tusschen Mataram en Pandjang. 
WicHMmaNN geeft in stede hiervan voor 1586 „Ausbruch 
des Gunung Merbabu in Folge dessen die ganze In- 
sel erdröhnte” (op gezag van HAGEMAN, Ind. Archief, 3, 
zonder bronvermelding). 
1) De gelijkheid van dezen naam met de voor 1344 A.D. (Sj. 1256) 
in den Pararaton gemelde uitbarsting van den Keloed maakt het feit 
voor Wichmann apocrief. Echter ten onrechte zoo men in gedachte 
houdt, dat banjoe-pindah of Pabanjoepindah als gene- 
rieke naam beschouwd kan worden voor eene eruptie van zooda- 
nigen aard, dat er eene stroomverlegging van een hoofdstroom 
door ontstaat. 
Zoo er iets in de opgave wantrouwen verdient, dan is het de ver- 
eruptie van den Merapi verwachten, aan wien daarop voor Midden- 
Java dan ook alle calamiteiten worden toegeschreven. Aangezien 
Djapan Madjakerta (het oude Madjapait) is, rijst de vraag of niet 
een gebeurtenis in de Brantas-vlakte bedoeld is, in welk geval de 
Keloed de schuldige zou zijn. 
