— 165 =—= 
Het feit mag als voldoende vaststaande worden be- 
schouwd, dat er tijdens den strijd tusschen Sénapati 
en Padjang inderdaad een uitbarsting plaats had. 
In de proza-babad wordt het voorval op pag. 158 met 
de volgende woorden beschreven: 
„Ing redi Merapi inggih noenten mo e- 
roeb, swaranipoen kados galoedoeg 
angadjrihi sartanoenten djawah awoe. 
Ing lépén Oempak mili ladoe, sela ageng- 
ageng sami minggah dateng daratan”. 
„De Merapi barstte hierop uit, schrikwekkende 
donderslagen weerklonken, gevolgd door een aschregen. 
De Oempak (Opak) voerde ladoe stroomen af, 
welke groote steenblokken medevoerden en op den 
wal plaatsten”. 
Het verdient opmerking dat Sénapati zijne troe- 
pen op het veilige Goenoeng kidoel plateau gelegerd had, 
De Soeltan van Padjang echter had zijn kamp 
opgeslagen aan den oever van de Oepak, en werd 
door de bandjir overvallen, die zijne troepen in ver- 
warring bracht. Hij zelf vluchtte naar Tembajat, 
om zich neder te werpen aan het heilig graf aldaar 
en gaf den strijd op. 
De Babad schrijft: „Mboten dangoenoenten 
ladoe minggah datenging pasanggrahan. 
Sela ageng-ageng samianggaloendoengi 
bala ing Padjang. Balaing Padjang 
sami gêgêrareboet gesang, loemadjeng 
ing sapoeroeg-poeroeg. Kangdjeng 
Soeltan toewin para Adipati keloe 
sami loemadjeng.” 
„Spoedig had de modderstroom het kamp bereikt. Groote 
blokken rolden op de troepen van Padjang af, die 
naar alle kanten een goed heenkomen zochten. De 
Soeltan eu de krijgsoversten werden door de alge- 
mcene vlucht medegesleurd.’ 
