21 
de kusten gescheiden, kon dit onvergelijkelijk stuk na- 
tuurschoon tot in het begin der twintigste eeuw voor den 
blik der wetenschap verborgen blijven. 
Het weinig overzichtelijke en moeilijk bereikbare van 
deze gebieden is dan ook een der oorzaken geweest van 
den langen duur van den Atjeh-krijg. Toen deze eindigde 
met de onderwerping der Gajos in 1904 en de neder- 
zettingen om het meer van Takengon door een grooten 
verkeersweg met de kust verbonden werden, kwam tevens 
aan dit isolement een einde. 
Weinig streken der wereld zullen voor den natuuronder- 
zoeker, op welk gebied hij zich ook beweegt, zooveel 
interessants bieden als Centraal Atjeh. 
Het voorkomen van uitgestrekte bosschen van de Pinus 
Merkusii was voor den botanicus reeds lang een groote 
attractie, eene zeldzaamheid in de tropen, en in direct ver- 
band hiermede kan de zooloog omtrent het voorkomen van 
afwijkende diersoorten ongetwijfeld verwachtingen koesteren. 
De gebieden nu, waar de dennenbosschen voorkomen, 
zijn geenszins beperkt tot bepaalde geologische formaties 
of bijzondere hoogten boven de zee Integendeel treft men 
de Pinus Merkusii reeds aan langs de randen der „blangs” 
of grasvlakten op 600 Meter hoogte en mogelijk nog wel lager. 
Men vindt haar op de kale permocarbonische kalkrotsen 
om het meer van Takengon en op de oude Maleische 
achiefers even weelderig gedeien als op de jongvulca- 
nische tuffen van Telong en Görödong en op de oudere 
tertiaire andesieten. 
Haar gebied strekt zich uit over geheel centraal Atjeh 
met uitloopers in de residentie Tapanoeli en sporadisch 
in het gouvernement Oostkust en de residentie Westkust 
van Sumatra. Verder Zuidelijk op Sumatra komen deze 
dennen niet meer voor en zij schijnen verder zoowel op 
het Maleische schiereiland als in den geheelen overigen 
Nederlandsch-Indischen Archipel te ontbreken. Zij werden 
in Tapanoeli het eerst ontdekt door den grooten natuur- 
