Vulkanologische Berichten. 
XIII. De Awoe op Sangi. 
Van begin Mei tot einde Juli 1921 werd door het per- 
soneel van den Vulkaanbewakingsdienst een onderzoek 
ingesteld naar den graad van werkzaamheid der vulkanen 
gelegen in de Minahasa en op de Sangi-Talaud-eilanden. 
Aangezien tegelijkertijd door het personeel belast met het 
zwavelonderzoek nasporingen werden verricht naar ontgin- 
bare zwavel-afzettingen in diezelfde kraters, staan thans 
vele nieuwe gegevens ter beschikking, die alle zullen ver- 
werkt worden in No. 5 der Vulkanologische Mededeelingen. 
Hier zij slechts in het kort even gewezen op de ver- 
hoogde werking in het begin van dit jaar, volgens een 
bericht van den controleur der Sangi- en Talaud-eilanden 
in den G. Awoe waargenomen. 
De G. Awoe beheerscht het noordelijk deel van P. Sangi 
van Taroena tot Peta en verheft zich in zijn hoogsten top 
slechts tot 1312 M. b. z. (de zeekaart geeft 1860 M. aan). 
Voor zoover bekend werd deze vulkaan nog nooit des- 
kundig onderzocht, onze kennis omtrent zijn gedragingen 
moeten we putten uit de berichten ingezonden door be- 
stuursambtenaren of zendelingen. 
Van vier uitbarstingen werden de gevolgen der eruptie 
nauwkeurig opgeteekend, die van 1711 door VALENTIJN 
(„Oud en Nieuw Oost-Indien”, Deel I, blz. 53), die van 
1812 en 1856 door J. B. J. vAN DOREN (Herinneringen en 
Schetsen van Ned. Oost-Indië”, 1857, Deel I, blz. 97) en 
die van 1892 door meerdere berichtgevers, o.a. door L. HOEKE 
in het Nat. Tijd. v. Ned. Indië, Deel LIII, 1893, blz. 162. 
Wanneer men de geschiedenis van den vulkaan en de 
