199 
voor de doorsneden van den dubbelen kraterkolk de be- 
dragen 200 N-Z as en 150 O-W as gevonden werden. 
Volgens de opname van den topografischen dienst bestaat 
er slechts één groote kraterkolk, met een diepte van + 60 M, 
terwijl zoowel de nieuwe opname als VAN Bosse een dub- 
belen kraterkolk gevonden hebben, de noordelijke is 65 en 
de zuidelijke 42 meter diep *). 
Ook JUNGHUHN geeft een meervoudigen kraterkolk aan, 
hij onderscheidt zelfs vier, naar het zuiden aan elkaar 
grenzende, telkens iets hooger liggende kraterbodems. 
Zoowel VAN Bossr als het personeel van den Vulkaan- 
bewakingsdienst vermelden de aanwezigheid van een ondiep 
meertje in beide kraterkolken. Het water van beide meertjes 
is volkomen rustig en helder, heeft een normale temperatuur 
en smaakt eenigszins wrang °). Tijdens het onderzoek, 
ingesteld door VAN BossE, kwamen uit spleten in den noor- 
delijken krater dampen te voorschijn, onder bruisend geluid. 
Op de kaart van den topografischen dienst worden terzelfder 
plaatse ook fumarolen aangegeven. 
Behalve de kraterkolken kan men nog onderscheiden: 
een groote droge zandvlakte in het westelijk deel van den 
krater en een natte zandvlakte in het noordelijk deel. 
Tijdens JUNGHUHN’s opname moet laatstgenoemde zand- 
vlakte dieper geweest zijn, want hij geeft op zijn schets 
een klein meertje aan. lets oostelijker volgt dan een met 
kleine bommen bezaaide vlakte; in de oudere literatuur vindt 
men daaromtrent niets vermeld. Het ware mogelijk, dat deze 
bommen tijdens de laatste uitbarsting uitgeworpen werden. 
De oostelijke rand is smal en scheidt den diepen kraterkolk 
van de steile buitenhelling. Van de fumarolen, in dit deel 
van den krater op de kaart van den Top. Dienst aangegeven, 
viel niets meer te bespeuren. Naar het zuiden volgt nu een 
1) VAN BOSsE geeft de getallen 160 en 80 in wermondelijk een 
gevolg van foutieve schatting, gemeten werd toe 
*) Met eenige behendigheid in het klimmen velig alek tot aan het 
meertje afdalen, 
