206 
Tenslotte vertoonde volgens den resident van Amboina 
de vulkaan op 18 November 1919 tijdens een aardbeving 
verhoogde werking, waarbii drie nieuwe krateropeningen 
zouden zijn ontstaan. !) 
De aard der uitbarstingen is in de literatuur slechts zeer 
oppervlakkig beschreven. 
Een bevolking van 200 à 300 zielen woont in de kam- 
pongs Djarili, Lesloeroe, Trana en Waroe aan de N- en 
O-zijde van het eiland. In 1687 vluchtte zij naar het naburige 
eiland Nila, aangezien Seroea „door de menigvuldige 
„openingen en kleine scheuren, dewelke de berg zoo in 
„den top als onder aan den voet zonder eenige beweging 
„van tijd tot tijd bekomen had, niet zonder perijkel te 
„bewonen was” °) 
Men keerde echter later weer terug, om in 1693 opnieuw 
de vlucht te nemen, nu naar Banda. Tengevolge van de 
hevige uitbarsting werd „een groot gedeelte des bergs ver- 
„brijzeld en stortte in den krater, bijna het gansche eiland 
„werd herschapen in een vuurzee d.i. werd bedekt met 
„gloeiende of gesmolten lava” (JUNGHUHN Lc.) 
In September 1844 kwamen opnieuw vluchtelingen te Banda 
aan, die verhaalden dat in die maand plotseling een uitbar- 
sting van den vuurberg had plaats gehad, gepaard gaande met 
„Onderaardsch gebulder, hetwelk schrikkelijk mogt genoemd 
„worden door het ratelen des donders”. (JUNGHUHN l.c). 
VERBEEK meent, dat de beide lavastroomen aan de O-zijde 
van het eiland tijdens deze eruptie zijn uitgevloeid. 
Voor zoover is na te gaan gingen bij de verschillende 
eruptie's geen menschenlevens verloren. 
Merkwaardig is, dat in geen der beschrijvingen over 
aschregens iets wordt gerept. Wij tasten omtrent den juisten 
aard van het eruptie-karakter van den vulkaan geheel in 
het duister. 
!) Nat. Tijdsch. v. N-I, Deel LXXX, 2de afl. pag. 197, 
*) Zie voetnoot 2, vorige pag. 
